Admirał Sieniawin

Admirał Sieniawinrosyjski pancernik obrony wybrzeża. Siostrzanymi jednostkami były „Admirał Uszakow” i „Generał-Admirał Apraksin”. Podczas bitwy pod Cuszimą toczonej w ramach wojny rosyjsko-japońskiej zdobyty 28 maja 1905 przez Japończyków i wcielony do Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, gdzie otrzymał imię „Mishima” (jap. 見島 Mishima).

Admirał Sieniawin
Ilustracja
„Admirał Sieniawin” w 1901 r.
Historia
Stocznia

Nowa Stocznia Admiralicji

Położenie stępki

1892

Wodowanie

22 sierpnia 1894

 MW Rosji
Nazwa

„Admirał Sieniawin”

Wejście do służby

1895

 Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Nazwa

„Mishima”

Wejście do służby

1905

Wycofanie ze służby

1935

Los okrętu

zatonął jako okręt cel 1936

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa: 4160 t
pełna: 4270 t

Długość

84,6 m

Szerokość

15,9 m

Zanurzenie

5,19 m

Napęd
2 maszyny parowe o mocy 5000 KM napędzające dwie śruby
Prędkość

16 węzłów

Uzbrojenie
4 działa 254 mm
4 działa 120 mm
10 dział 47 mm
4 wyrzutnie torped kaliber 450 mm
Załoga

406

Podczas bitwy cuszimskiej Japończycy zdobyli także „Apraksina” zmieniając mu nazwę na „Okinoshima”. „Admirał Uszakow” również uczestniczący w tej bitwie zatonął w wyniku poważnych uszkodzeń.

Budowę „Admirała Sieniawina” rozpoczęto w 1892 r. w Nowej Stoczni Admiralicji w Petersburgu. Nazwano go na cześć admirała Dmitrija Nikołajewicza Sieniawina, dowódcy floty bałtyckiej na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XIX wieku. Do służby w Rosyjskiej Cesarskiej Marynarce Wojennej wszedł w 1895 r. Po przejęciu przez Japończyków został sklasyfikowany jako okręt obrony wybrzeża drugiej kategorii. Okrętowi nadano nazwę wyspy na Morzu Japońskim.

1 kwietnia 1921 r. „Mishima” został przeklasyfikowany na bazę okrętów podwodnych. Okręt został wycofany ze służby 10 października 1935. Zatonął jako okręt-cel dla strzelań artyleryjskich we wrześniu 1936 r.

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof Kubiak, Pancerniki obrony wybrzeża typu Admirał Sieniawin”, NTW nr 5/1993, ISSN 1230-1655.

Linki zewnętrzneEdytuj