Aegypiusrodzaj ptaka z podrodziny jastrzębi (Accipitrinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Aegypius[1]
Savigny, 1809[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – sęp kasztanowaty (A. monachus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Gypini
Rodzaj Aegypius
Typ nomenklatoryczny

Vultur niger J.F. Gmelin, 1789 (= Vultur monachus Linnaeus, 1766)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące od południowej Europy do centralnej Azji, Pakistanu i północno-zachodnich Indii (zasięg tylko dla gatunku występującego współcześnie)[6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 100–120 cm, rozpiętość skrzydeł 250–295 cm; masa ciała samic 7,5–12,5 kg, samców 7–11,5 kg[6].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Aegypius (Oegypius, Oegipius): gr. αιγυπιος aigupios „sęp”; na podstawie Aιγυπιος Homera, Hezjoda, Sofoklesa, Arystotelesa i innych starożytnych greckich autorów. Nazwa ta była stosowana do różnych gatunków, które odwiedzały pobojowiska po walce by żywić się ciałami wojowników i ich rumaków poległych w walce[7].
  • Polypteryx: gr. πολυς polus „wielki, szeroki”; πτερυξ pterux, πτερυγος pterugos „skrzydło”[7]. Gatunek typowy: Polypteryx cupido Hodgson, 1844 (= Vultur monachus Linnaeus, 1766).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należy jeden współcześnie żyjący gatunek[8]:

oraz dwa gatunki wymarłe[9]:

UwagiEdytuj

  1. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Aegypius Savigny, 1809.

PrzypisyEdytuj

  1. Aegypius, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. M.J.C. Savigny: Description de l’Égypte, ou, Recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égypte pendant l’expédition de l’armée française. T. 1: Histoire naturelle. Paris: Imprimerie impériale, 1809, s. 68, 73. (fr.)
  3. R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levraul, 1831, s. 21. (fr.)
  4. R.-P. Lesson. Index Ornithologique. „L’Écho du monde savant et l’Hermès”. 9, s. kol. 1038, 1842 (fr.). 
  5. B.H. Hodgson: Catalogue of Nipalese Birds, collected between 1824 and 1844. W: J.E. Gray: The zoological miscellany: to be continued occasionally. Cz. 3. London: Treuttel, Wurtz, 1844, s. 81. (ang.)
  6. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-05-30]. (ang.)  
  7. a b Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Gypini Blyth, 1851 (wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-29].
  9. Z. Zhang, Y. Huang, H.F. James, Lianhai Hou. Two Old World vultures from the middle Pleistocene of northeastern China and their implications for interspecific competition and biogeography of Aegypiinae. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 32 (1), s. 117–124, 2012. DOI: 10.1080/02724634.2012.624146 (ang.).