Aleksander Domaszewicz (inżynier)

Aleksander Domaszewicz (ur. 1842 w Wołmontowiczach, zm. we wrześniu 1906 we Lwowie) – polski powstaniec, inżynier.

Aleksander Domaszewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1842
Wołmontowicze
Data i miejsce śmierci wrzesień 1906
Lwów
Narodowość polska
Grobowiec Domaszewiczów

ŻyciorysEdytuj

Uczył się w Gimnazjum w Kiejdanach. Będąc uczniem VII klasy w 1863 przystąpił do powstania styczniowego, wchodząc w szeregi oddziału ks. Antoniego Mackiewicza. Pod Powiatówką został ciężko ranny, a uznany za poległego pozostawiony na polu walki. Został wówczas uratowany przez rosyjskiego oficera i przewieziony do Kiejdan. Nieco wyleczony w styczniu 1864 zdołał uciec z tamtejszego więzienia i zimową porą przedostał się bez odzienia i boso brzegami rzeki Niewiaża, po czym schronił się w Szerkszniach, przebywając tam kilka tygodni. Po rekonwalescencji ponownie zasilił szeregi powstańców, wchodząc w szeregi oddziału Kognowickiego.

Po upadku powstania przedostał się na Zachód. Początkowo pracował jako robotnik w Szwajcarii. Później kształcił się w szkole dróg i mostów w Paryżu. Uzyskał tytuł inżyniera. Pracował przy budowach mostów na obszarze Francji, Belgii, Hiszpanii. W trakcie oblężenia Paryża podczas Komuny Paryskiej w 1871 służył w szeregach Gwardii Narodowej.

Później z polecenia greckiego banku kredytowego pracował w Serbii i Grecji przy melioracji, ciesząc się uznaniem i poważaniem. Otrzymał medal zasługi rządu serbskiego.

W 1884 zamieszkał we Lwowie. Był aktywny na polu przemysłu. Był żonaty, miał kilkoro dzieci. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 313. ISBN 83-04-02817-4.

BibliografiaEdytuj