Aleksiej Amielin

Aleksiej Stiepanowicz Amielin (ros. Алексей Степанович Амелин, ur. 12 marca 1921 we wsi Astapowo w powiecie zarajskim w guberni riazańskiej, obecnie w rejonie łuchowickim w obwodzie moskiewskim, zm. 24 grudnia 1981 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Aleksiej Amielin
Алексей Амелин
17 zwycięstw
pułkownik lotnictwa pułkownik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1921
Astapowo, gubernia riazańska
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1981
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1939–1960
Siły zbrojne Armia Czerwona,
Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki 178 gwardyjski pułk lotnictwa myśliwskiego, 179 gwardyjski pułk lotnictwa myśliwskiego, 351 pułk lotnictwa myśliwskiego
Stanowiska zastępca dowódcy eskadry, dowódca eskadry, pomocnik dowódcy pułku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej GwiazdyOrder Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe”

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodość spędził w Moskwie, do 1938 skończył 8 klas szkoły, 1938–1939 uczył się w moskiewskim technikum lotniczym, w 1939 ukończył aeroklub w Moskwie. Od listopada 1939 służył w Armii Czerwonej, do lutego 1940 uczył się w wojskowej szkole lotniczej w Melitopolu, w lutym 1941 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Czuhujiwie i do listopada 1942 był w niej pilotem-instruktorem (we wrześniu 1941 szkoła została ewakuowana do Szymkentu), w listopadzie 1942 został pilotem 240 pułku lotnictwa myśliwskiego w Iwanowie. Od marca 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako pilot, później dowódca klucza, zastępca dowódcy i dowódca eskadry 340 (od lipca 1944: 178 gwardyjskiego) pułku lotnictwa myśliwskiego, od października 1944 do maja 1945 był zastępcą dowódcy eskadry 179 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego. Walczył na Froncie Woroneskim (marzec–lipiec 1943), Stepowym (lipiec–październik 1943) i 2 Ukraińskim (październik 1943–maj 1945), brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kirowohradzkiej, korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, jassko-kiszyniowskiej, debreczyńskiej, budapesztańskiej, wiedeńskiej, bratysławsko-brneńskiej i praskiej. Wykonał 298 lotów bojowych myśliwcami Ła-5 i Ła-7 i stoczył 87 walk powietrznych, strącając osobiście 17 samolotów wroga. Po wojnie do lipca 1948 był zastępcą dowódcy eskadry w pułku lotnictwa myśliwskiego w Południowej Grupie Wojsk w Bułgarii i w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym, w grudniu 1948 ukończył wyższe kursy lotnicze w Tambowie i został zastępcą dowódcy eskadry pułku lotnictwa myśliwskiego w Nadmorskim Okręgu Wojskowym, od lutego 1950 do lipca 1951 był komenderowany do Chin jako dowódca eskadry 351 pułku lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej; od lutego do października 1950 pilotując myśliwiec Ła-11 uczestniczył w osłonie powietrznej rejonu szanghajskiego. Od kwietnia do października 1951 był pomocnikiem dowódcy pułku lotnictwa myśliwskiego, później służył w 153 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego Obrony Przeciwlotniczej na Sachalinie, w 1953 ukończył wyższe lotnicze kursy oficerskie w Lipiecku i został skierowany do 275 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Haapsalu (Estonia), 1954–1960 był pomocnikiem dowódcy 81 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Tapie (Estonia), w 1960 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.

OdznaczeniaEdytuj

I inne.

BibliografiaEdytuj