Otwórz menu główne

Andrzej Kreütz-Majewski

scenograf, malarz i pedagog polski

Andrzej Antoni Kreütz-Majewski (ur. 19 września 1936 w Brdowie, zm. 28 lutego 2011 w Warszawie) – scenograf, malarz i pedagog. Laureat wielu prestiżowych nagród i wyróżnień. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1959) i Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie (1962). Twórca około 160 scenografii w teatrach operowych i dramatycznych.

Andrzej Kreütz-Majewski
Data i miejsce urodzenia 19 września 1936
Brdów
Data i miejsce śmierci 28 lutego 2011
Warszawa
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jako scenograf debiutował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oprawą plastyczną do dramatu Słowackiego „Horsztyński" (1959). W 1962 r. rozpoczął współpracę z warszawskim Teatrem Wielkim premierą „Święta wiosny" Igora Strawinskiego. W tym samym teatrze i jeszcze w tym samym roku zrealizował scenografię do przedstawień: „Syn marnotrawny" Debussy'ego, „Judith" Honeggera, „Czerwony płaszcz” Nono i „Trójkątny kapelusz” de Falli... W 1966 r. otrzymał nominację na stanowisko naczelnego scenografa Teatru Wielkiego w Warszawie, którą pełnił do 2005 r., kiedy to z dniem 31 lipca 2005 r. przeszedł na emeryturę.

Poza wieloma realizacjami na scenie Teatru Wielkiego oraz innych polskich teatrów - był autorem scenografii w renomowanych teatrach świata w: Amsterdamie, Ankarze, Atenach, Barcelonie, Berlinie, Bonn, Buenos Aires, Buffalo, Detroit, Dortmundzie, Essen, Genewie, Hamburgu, Kolonii, Lizbonie, Londynie, Los Angeles, Madrycie, Mediolanie, Meksyku, Monachium, Moskwie, Nowym Jorku, Oslo, Paryżu, Pradze, San Francisco, Tel Awiwie, Turynie, Vancouverze, Wiedniu i Zurychu. Najbardziej znaczące realizacje zagraniczne artysty to: „Samson i Dalila" Saint-Saënsa (Opera w Kolonii), opery Richarda Straussa: „Salome" (Covent Garden w Londynie) i „Elektra" (Opera Hamburska, Opera Paryska, Teatro Sao Cárlos), „Gra w zabijanego" Ionesco (Burgtheater w Wiedniu), „La Passione" (Piccolo Teatro di Milano), „De temporum fine comoedia" Orffa (Festiwal w Salzburgu) „Dafnis i Chloe" Ravela (Bühnen der Stadt Bonn), „Jeremiasz" Ebena (Národni Divadlo w Pradze) „Don Giovanni" Mozarta (Théatre Municipal w Luksemburgu).

Zajmował się również z powodzeniem reżyserią teatralną (np: „Pasja" Krzysztofa Pendereckiego – Teatr Wielki, Warszawa 1979, lub: „Król Roger" Karola Szymanowskiego – Teatr Wielki, Warszawa 1983).

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

  • 1961 - II nagroda za projekt scenografii do „Hamleta” Szekspira na Biennale Sztuki w Paryżu,
  • 1963 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia
  • 1966 - Złoty Medal za projekt scenografii do „Orfeusza” Igora Strawinskiego w reżyserii Rodriguesa Alfredro w Teatrze Wielkim w Warszawie na Triennale Scenograficznym w Nowym Sadzie; Nagroda Państwowa I stopnia
  • 1967 - Złoty Medal za projekt scenografii do „Orfeusza” Igora Strawinskiego w reżyserii Rodriguesa Alfredro w Teatrze Wielkim w Warszawie na Quadriennale Scenografii w Pradze
  • 1975 - nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • 1988 - Medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
  • 1998 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2000 - Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (za wybitnie zasługi w promowaniu Polski na światowej Wystawie EXPO 2000 w Hanowerze)[1]

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj