Aneta Popiel-Machnicka

Aneta Popiel-Machnicka (ur. 1974) – polska reżyserka, scenarzystka i producent filmowy[1], założycielka i dyrektor Muzeum Domków Lalek, Gier i Zabawek[2].

Aneta Popiel-Machnicka
Data urodzenia

1974

Zawód

reżyser, scenarzysta, producent filmowy

Lata aktywności

od 1995

ŻyciorysEdytuj

W 1994 otrzymała dyplom ukończenia Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie. W 1999 została absolwentką kierunku Animacji na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (PWSFTviT).

Reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa. Debiutowała w 2003 r. filmem Czasem śnię, że latam (dystrybucja kinowa SOLOPAN, premiera 16 października 2013 r.), który otrzymał m.in. nagrodę za reżyserię Gold Panda Award w Chinach[3] oraz nagrodę za zdjęcia Blackmagic Design Cinematography Award na Slamdance Film Festival[4]. Zrealizowała 11 filmów niezależnych (fabularnych i animacji), za które otrzymała ponad 40 nagród na festiwalach filmów offowych, w tym dwukrotnie medal Unica pod patronatem UNESCO[5]. Zajmuje się również grafiką, ilustracją, eksperymentuje z różnymi formami multimedialnymi[6].

Od 2006 zajmuje się kolekcjonowaniem i restaurowaniem historycznych domków dla lalek. W 2015[7] zainicjowała powstanie Fundacji Belle Époque, mającej na celu – „propagować wiedzę i świadomość społeczeństwa odnośnie roli zabawek i zabawy w historii cywilizacji, ze szczególnym uwzględnieniem domków dla lalek i miniatur jako dokumentu dawnych czasów, bogatej dziedziny sztuki i rzemiosła, zjawiska kulturalno-społecznego i edukacyjnego”[8]. Pełni funkcję prezesa fundacji oraz dyrektora Muzeum Domków Lalek, Gier i Zabawek[9]. Kolekcja dawnych domków dla lalek, którą utworzyła, prezentowana była na 17 wystawach krajowych[10], a obecnie jest zarządzana przez Fundację Belle Époque i należy do największych w Europie Wschodniej[2].

Filmografia - wybrane produkcjeEdytuj

  • 2021: Helena Marusarzówna (reżyseria)
  • 2013: Czasem śnię, że latam (reżyseria, scenariusz, montaż, produkcja)
  • 2011: Miłość, Europa, Świat Zygmunta Baumana (produkcja wykonawcza)
  • 2006: Miasto nad rzeką czarnego smoka (reżyseria, scenariusz, produkcja)

NagrodyEdytuj

  • 2014: International Gold Panda Award For Documentary/Best Director w Chengdu (Chiny) za film Czasem śnię, że latam
  • 2013: Grand Prix w konkursie filmowym Dance my Life and Love w ramach Open Stage International Theatre Dance Festival w Tarnowie za film Czasem śnię, że latam
  • 2007: Nagroda Specjalna SIGNIS World Catholic Association for Communication za film Miasto nad rzeką czarnego smoka. IFF Magnificat, Białoruś.

PrzypisyEdytuj

  1. Aneta Popiel-Machnicka. filmpolski.pl. [dostęp 2016-06-26]. (pol.).
  2. a b tradycyjny dom dla lalek, belleepoque.pl [dostęp 2021-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-21] (pol.).
  3. POLISH DOCS: „CZASEM ŚNIĘ, ŻE LATAM” Z NAGRODĄ GOLD PANDA AWARD - promocja polskich filmów dokumentalnych za granicą, Polish Docs [dostęp 2021-01-03] (pol.).
  4. "Czasem śnię, że latam" nagrodzony na Slamdance Film Festival, Culture.pl [dostęp 2021-01-03] (pol.).
  5. POLISH DOCS: Aneta Popiel-Machnicka - promocja polskich filmów dokumentalnych za granicą, Polish Docs [dostęp 2021-01-03] (pol.).
  6. PIGMENT PRODUCTION, www.pigment.pl [dostęp 2021-01-03].
  7. Statut Fundacji. muzeumdomkow.pl. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).
  8. kolekcjonerski dom dla lalek, www.belleepoque.pl [dostęp 2021-01-03].
  9. Jak to się zaczęło?. belleepoque.pl. [dostęp 2016-06-27]. (pol.).
  10. Redakcja, Historia świata zatrzymana... w domkach dla lalek. "Nie każdy wie, czym zajmował się sklep bławatny", Warszawa Nasze Miasto, 9 czerwca 2016 [dostęp 2021-01-03] (pol.).

BibliografiaEdytuj