Otwórz menu główne

Anna Henrietta Bawarska

Anna Henrietta Bawarska (fr. Anne Henriette Julie; ur. 13 marca 1648, zm. 23 lutego 1723) – księżniczka Palatynatu-Simmern i żona Henryka Juliusza Burbona, księcia Burbon, najstarszego syna znakomitego dowódcy okresu Frondy Wielkiego Kondeusza. Po śmierci teścia Anny Henrietty, jej mąż został kolejnym księciem Condé. Sama Anna Henrietta od 1708 roku nosiła tytuł księżnej Arches.

Anna Henrietta Bawarska
Ilustracja
Dynastia Wittelsbachowie
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1648
Paryż,Francja
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1723
Pałac Petit Luxembourg, Paryż,Francja
Ojciec Edward Wittelsbach
Matka Anna Gonzaga
Mąż

Henryk Juliusz Burbon

Dzieci

Henryk, Ludwik, Henryk, Ludwik-Henryk, Maria Teresa, Anna, Anna Maria, Anna Ludwika Benedykta, Maria Anna, córka

ŻyciorysEdytuj

Anna urodziła się w Paryżu jako druga z trzech córek księcia Edwarda Wittelsbacha księcia Palatynatu-Simmern i Anny Gonzagi. Jej dziadkami byli: Fryderyk V „Zimowy król“ i Elżbieta Stuart oraz Karol I Gonzaga, książę Mantui i Katarzyna de Guise. Jej ciotką była dwukrotna polska królowa Ludwika Maria Gonzaga.

Księżna była wieczną ofiarą. W równej mierze cnotliwa, głupia co brzydka, trochę garbata, cuchnęła potem już z daleka. mimo to mąż był o nią zazdrosny aż do szaleństwa, co trwało aż do jego śmierci. Pobożność, stałe nadskakiwanie mężowi, łagodność, uległość wielka jak u nowicjuszki, nic nie chroniło jej przed częstymi obelgami, ani biciem, czy kopaniem, co nierzadko ją spotykało. Nie była panią nawet najmniejszej rzeczy, nie ośmielała się nawet niczego żądać, ani nawet zaproponować, by cokolwiek jej dano.
Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon: Pamiętniki, PIW Warszawa 1984, t. II str. 71-72

W wieku piętnastu lat została zaręczona z Henrykiem Juliuszem, księciem Enghien - jedynym dzieckiem słynnego dowódcy Wielkiego Kondeusza, księcia Condé. Wielki Kondeusz był najstarszym rodem księciem krwi na francuskim dworze i nosił niezwykle prestiżowy tytuł Pierwszego Księcia Krwi. Jego syn nosił tytuł księcia Enghien i na dworze zwracano się do jego Monsieur le Duc. Małżeństwo zostało zawarte w Luwrze 11 grudnia 1663 w obecności dworu, Ludwika XIV i członków rodziny królewskiej. Od tej pory księżna zaczęła być znana jako Madame la Duchesse, a po śmierci swojego teścia w 1684 roku, Madame la Princesse.

Książę Enghien był niezrównoważony, często agresywny i przez większość część życia uważał że jest wilkołakiem. Księżna była opisywana jako bardzo pobożna, hojna i miłosierna, przez wiele osób na dworze uważana była za bardzo dobrą matkę i żonę. Mimo tego jej mąż często miewał ataki gniewu, często ją bił, nawet w obecności dworzan. Chociaż małżeństwo Anny Henrietty okazało się porażką, urodziła ona swojemu mężowi dziesięcioro dzieci[1]. Spośród nich, pięcioro przeżyło okres dzieciństwa, a czworo z nich wstąpiło w związki małżeńskie.

Księżna była jedną z osób pośredniczącą w zawarciu małżeństwa pomiędzy jej kuzynką Elżbietą Charlottą Wittelsbach z bratem króla, Filipem, księciem Orleanu w 1671 roku. Ojcowie Anny Henrietty i Elżbiety Charlotty byli braćmi. Kiedy w 1708 roku zmarł jeden z kuzynów Anny Henrietty, Karol IV, ostatni książę Mantui, została ona, jako jego dziedziczka, księżną Arches. W następnym roku w Paryżu w wieku sześćdziesięciu pięciu lat zmarł jej mąż, czyniąc tym samym jej syna Ludwika, kolejnym księciem Condé. Ludwik zmarł w następnym roku i tytuł po nim objął jego syn (a wnuk Anny Henrietty), Ludwik Henryk.

Anna Henrietta zmarła prawdopodobnie na ospę 23 lutego 1723. Została pochowana w konwencie karmelitanek pod wezwaniem św Jakuba w Paryżu[2].

PotomstwoEdytuj

Ze związku małżeńskiego z Henrykiem Juliuszem, księciem Condé (1643-1709) Anna miała dziesięcioro dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. Full text of "The love-affairs of the Condés (1530-1740)", archive.org [dostęp 2017-11-16] (ang.).
  2. Jean-Baptiste Eriau: L'ancien Carmel du faubourg Saint-Jacques (1604-1792), J. de Gigord, A. Picard, Paris, 1929 [1]

ŻyciorysEdytuj