Anna Leska

Anna Leska, właśc. Anna Leska-Daab (ur. 14 listopada 1910, zm. 21 stycznia 1998) – pierwsza kobieta i jedna z trzech Polek w brytyjskiej pomocniczej służbie rozprowadzającej samoloty Air Transport Auxiliary. Posiadała uprawnienia do pilotowania szybowców, balonów, samolotów. W czasie II wojny światowej uciekła samolotem z zajętego przez Niemców lotniska polowego. Żona kpt. pilota Mieczysława Daaba[1].

Anna Leska-Daab
porucznik pilot porucznik pilot
Data urodzenia 14 listopada 1910
Data śmierci 21 stycznia 1998
Przebieg służby
Lata służby 19391945
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF: Air Transport Auxiliary
Jednostki Eskadra Sztabowa Naczelnego Dowódcy Lotnictwa
Air Transport Auxiliary
Stanowiska pilot łącznikowy
kurier
pilot rozporowadzający
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Grób Anny Leskiej-Daab i jej rodziny

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w rodzinie Juliusza Stanisława Natanson-Leskiego (1884-1953) i Marii Marty z Olszyńskich (1886–1949). Była starszą siostrą płk. pilota Kazimierza Leskiego ps. „Bradl”, oficera wywiadu Armii Krajowej.

W czerwcu 1939 mogła już wykonywać loty szybowcami, balonami i samolotami, w tym samolotem RWD-8. We wrześniu 1939 roku została powołana do pomocniczej służby wojskowej, mianowana podporucznikiem czasu wojny, i przydzielona do Eskadry Sztabowej Dowództwa Lotnictwa. Annie Leskiej udało się uciec samolotem z okupowanego przez Niemców lotniska polowego. Przez Rumunię i Francję trafiła do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpoczęła starania o przyjęcie w szeregi brytyjskiej Air Transport Auxiliary, czyli powołanej na czas wojny brytyjskiej pomocniczej lotniczej służbie transportowej. W styczniu 1941 po wyczerpującym przeszkoleniu i zdaniu egzaminów została członkiem w szeregach Air Transport Auxiliary. Była 28 kobietą przyjętą do ATA. Od początku 1941 roku pilotowała samoloty z fabryk i warsztatów remontowych na lotniska polowe, uczestniczyła w przerzutach sprzętu latającego. „Przez cały okres wojny w szeregach ATA służyły 183 pilotki. Najwięcej Angielek, sporo – bo 27 – Amerykanek, a także Kanadyjki, Nowozelandki, pilotki z Południowej Afryki, niewielka liczba Holenderek i tylko my trzy – Polki” – wspomina te czasy Stefania Wojtulanis-Karpińska, jedna z pierwszych cudzoziemek w ATA (trzecią była Jadwiga Piłsudska, córka Józefa Piłsudskiego). Polki często pilotowały bombowce, dostarczając je z lotnisk przyfabrycznych na lotniska dywizjonów bombowych na terenie całej Wielkiej Brytanii.

Anna Leska-Daab została odznaczona honorową odznaką Golden Wings przyznawaną starszym oficerom, lotnikom ze stażem powyżej 6000 godzin w powietrzu.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Kazimierz Leski: Życie niewłaściwie urozmaicone: wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, Warszawa 2001, Oficyna Wydawnicza Volumen, wyd. 4, ​ISBN 83-7233-041-7​.

Linki zewnętrzneEdytuj