Otwórz menu główne

Antoni Długosz

polski duchowny katolicki, biskup

Antoni Józef Długosz[1] (ur. 18 kwietnia 1941 w Częstochowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, biskup pomocniczy częstochowski w latach 1994–2016, od 2016 biskup pomocniczy senior archidiecezji częstochowskiej.

Antoni Długosz
Biskup tytularny Aggaru
Ilustracja
Servire
Służyć
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1941
Częstochowa
Biskup pomocniczy częstochowski
Okres sprawowania 1994–2016
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 czerwca 1965
Nominacja biskupia 18 grudnia 1993
Sakra biskupia 6 stycznia 1994
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Uśmiechu
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 1994
Miejscowość Watykan
Miejsce Bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Giovanni Battista Re
Josip Uhač
Biskup Antoni Długosz (Bydgoszcz, 2008)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 18 kwietnia 1941 w Częstochowie[2]. Ukończył tamtejsze II Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugutta[3]. W latach 1959–1965 studiował w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 20 czerwca 1965 w katedrze częstochowskiej miejscowy biskup diecezjalny Stefan Bareła[2][4]. W latach 1968–1971 odbył studia specjalistyczne w zakresie biblistyki na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie ukończone z magisterium. Na tej samej uczelni w latach 1973–1976 pogłębiał specjalizację w dziedzinie katechetyki, po czym uzyskał doktorat na podstawie dysertacji Opowieść o Gedeonie (Sdz 6–8), w świetle współczesnej teologii biblijnej. Habilitował się w 1994 w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, przedkładając rozprawę Katechetyczne przesłanie znaków Starego Testamentu[5].

Był wikariuszem w parafiach: Zesłania Ducha Świętego w Wieruszowie (1965–1966), św. Apostołów Piotra i Pawła w Sosnowcu (1966–1968), św. Lamberta w Radomsku (1968 i 1971–1972)[5]. Od 1972 był wizytatorem katechizacji w Wydziale Katechetycznym Kurii Diecezjalnej w Częstochowie. Został kierownikiem ośrodka rehabilitacyjnego „Betania”, zajmującego się duszpasterstwem dzieci specjalnej troski i młodzieży uzależnionej[2].

W 1972 rozpoczął prowadzenie wykładów z biblistyki w Studium Katechetycznym w Częstochowie. W 1975 został wykładowcą katechetyki w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Tego samego przedmiotu nauczał w latach 1977–1979 w Krakowskim Metropolitalnym Seminarium Duchownym[2]. Został wykładowcą katechetyki także w Instytucie Teologicznym w Częstochowie, Sosnowieckim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie, Kolegium Teologicznym w Sosnowcu i Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie[2][6]. Od 1993 był dyrektorem i wykładowcą Kolegium Teologicznego w Częstochowie[2]. Napisał ponad 60 publikacji naukowych i książek na temat katechetyki i biblistyki[5].

18 grudnia 1993 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej ze stolicą tytularną Aggar. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1994 w Bazylice św. Piotra w Rzymie[1]. Udzielił mu ich papież Jan Paweł II, któremu asystowali arcybiskup Giovanni Battista Re, substytut ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu, i arcybiskup Josip Uhač, sekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów[4]. Jako dewizę biskupią przyjął słowo „Servire” (Służyć)[7]. W diecezji objął urząd wikariusza generalnego[1]. 7 maja 2016 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego częstochowskiego[8][9].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został delegatem ds. Ruchu „Wiara i Światło” oraz Stowarzyszenia „Arka”, a także delegatem ds. Młodzieży Nieprzystosowanej Społecznie[7]. W 2000 był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego częstochowskiego Jana Wątroby[4].

We wrześniu 2003 zadebiutował w telewizyjnym programie katolickim dla dzieci Ziarno[10][11]. Nagrał płyty z piosenkami, występował z koncertami[12]. Szerszą rozpoznawalność zdobył dzięki utworowi Chrześcijanin tańczy, wielokrotnie odtwarzanemu w internecie, który przez innych twórców wiele razy był przerabiany i prezentowany w nowych aranżacjach[13]. Autor książek dla dzieci[5].

OdznaczeniaEdytuj

W 2016 postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy został udekorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14].

W 2007 na wniosek częstochowskich dzieci otrzymał Order Uśmiechu[11].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Nota biograficzna Antoniego Długosza na dawnej stronie archidiecezji częstochowskiej. kuriaczestochowa.pl (arch.). [dostęp 2018-02-22].
  2. a b c d e f g Z. Wójcik. Biskupi pomocniczy. „Niedziela”. 44/2000 (edycja częstochowska). ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-24]. 
  3. Traugutt, Traugutt... to nasze liceum!. jasnagora.com, 2010-09-25. [dostęp 2013-08-24].
  4. a b c Antoni Długosz (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-24].
  5. a b c d Nota biograficzna Antoniego Długosza na stronie archidiecezji częstochowskiej. archiczest.pl. [dostęp 2018-02-22].
  6. „Europo, nie możesz żyć bez Boga”. ekai.pl (arch.), 2012-02-14. [dostęp 2018-02-22].
  7. a b Antoni Długosz na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  8. Rinuncia dell’Ausiliare di Częstochowa (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2016-05-07. [dostęp 2016-05-07].
  9. Częstochowa: bp Antoni Długosz przechodzi na emeryturę. episkopat.pl (arch.), 2016-05-07. [dostęp 2016-10-18].
  10. Bp Antoni Długosz zawsze uśmiechnięty. wp.pl, 2007-01-21. [dostęp 2018-02-21].
  11. a b Bp A. Długosz laureatem Kapituły Orderu Uśmiechu. ekai.pl (arch.), 2007-01-05. [dostęp 2018-02-22].
  12. B. Stypułkowska. Wyśpiewać koleje życia. „Niedziela”. 24/2015. s. 18–19. ISSN 0208-872X. [dostęp 2017-02-12]. 
  13. E. Stasiak, A. Tabaczyńska i in.: Nasz ranking śpiewających księży – czyli „Hallelujah” made in Poland. tvp.info, 2014-04-11. [dostęp 2017-02-12].
  14. Bp Długosz odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. ekai.pl (arch.), 2016-06-11. [dostęp 2018-02-22].

Linki zewnętrzneEdytuj