Otwórz menu główne

Antoni Lucci (ur. 2 sierpnia 1681 w Agnone del Sannino we Włoszech, zm. 25 lipca 1752 w Bovino) – włoski franciszkanin konwentualny, biskup, błogosławiony.

Błogosławiony
Antoni Lucci

Antonio Lucci
biskup
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1681
Agnone del Sannino
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1752
Bovino
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 18 czerwca 1989
Bazylika św. Piotra na Watykanie
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 25 lipca
Data urodzenia 2 sierpnia 1682
Data śmierci 24 lipca 1752
biskup Bovino
Okres sprawowania od 1729 do 1752
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 września 1705
Nominacja biskupia 7 lutego 1729
Sakra biskupia 13 lutego 1729
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 13 lutego 1729
Konsekrator Benedykt XIII
Współkonsekratorzy Giovanni Francesco Nicolai
Nunzio Baccari

Uczył się najpierw w rodzinnym Agnone del Sannino, a następnie w Neapolu i w Asyżu. Będąc już franciszkaninem poznał późniejszego świętego Franciszka Antoniego Fasaniego.

Był profesorem i prefektem studiów w Agnone, następnie prowincjałem i rektorem kolegium św. Bonawentury w Rzymie. W 1729 został wyniesiony na stolicę biskupią w Bovino przez papieża Benedykta XIII. Jako biskup wprowadzał dyscyplinę kościelną, wybudował katedrę, seminarium duchowne i liczne kościoły.

Był autorem podręcznika teologii i dziejów świętych franciszkańskich z wczesnego okresu zakonu – Ragioni istoriche[1]. Beatyfikowany został przez papieża Jana Pawła II 18 czerwca 1989.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tadeusz Słotwiński, Maksymilian Damian: Święci franciszkańscy na każdy dzień. Wrocław: Wydaw. Św. Antoniego, 2003, s. 320-321. ISBN 83-88598-38-4.

Linki zewnętrzneEdytuj