Apame (córka Spitamenesa)

Apame, gr. Ἀπάμα, (IV/III w. p.n.e.) – żona Seleukosa I i matka Antiocha I.

Apame
Królowa Seleucydów
Jako żona

Seleukosa I

Dane biograficzne
Data urodzenia

(IV/III w. p.n.e.

Data śmierci

(IV/III w. p.n.e.

Ojciec

Spitamenes

Małżeństwo

Seleukos I Nikator

Dzieci

Antioch I Soter

ŻyciorysEdytuj

Była córką baktryjskiego arystokraty Spitamenesa, który zginął walcząc z Aleksandrem Wielkim w roku 327 p.n.e. Po śmierci ojca Apame dostała się w ręce Aleksandra. W roku 324 p.n.e., gdy Aleksander zaaranżował małżeństwa wielu Macedończyków z irańskimi kobietami (zob. wesele w Suzie) została wydana za Seleukosa, przyszłego założyciela dynastii Seleukidów. Spośród macedońskich arystokratów Seleukos "był jedynym, który nie oddalił swojej żony po śmierci Aleksandra"[1]. Małżeństwo z Apame miało "daleko sięgające konsekwencje dla późniejszej kariery Seleukosa, tworząc rodzinne więzi z czołowymi rodami irańskiego północnego wschodu, gdzie pierwsi Seleukidzi ostatecznie odnieśli większy sukces w uznaniu swojej władzy niż Aleksander"[2]. W roku 323 p.n.e. Apame urodziła Antiocha, przyszłego następcę Seleukosa, a później drugiego syna, Achajosa. W roku 300 p.n.e. Seleukos poślubił Stratonike, córkę Demetriusza Poliorketesa, jednak Apame nadal musiała cieszyć się wysoką pozycją, ponieważ rok później była uroczyście przyjmowana w Milecie[3].

Co najmniej cztery miasta zostały nazwane na jej cześć: Apamea nad Orontesem, Apamea w północnej Mesenii (Charakene), Apamea nad Eufratem i Apamea Ragiańska (tj. Apameja Reju), obecnie Chwar. Co najmniej od połowy III wieku p.n.e. Seleukidzi twierdzili że Apame była córką Aleksandra z Roksany, która z kolei miała być córką ostatniego Achemenidy Dariusza III. W ten sposób Seleukidzi stawali się prawowitymi dziedzicami zarówno Aleksandra, jak i Achemenidów. Z uwagi na tę dynastyczną propagandę na wschodzie era Seleukidów, rozpoczynająca się w 312 p.n.e., do dziś jest znana jako "era Aleksandra", co powodowało liczne chronologiczne trudności i błędne interpretacje[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Seleucus I Nicator, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2018-02-18] (ang.).
  2. Rolf Strootman: SELEUCUS. Encyclopaedia Iranica. [dostęp 2018-02-18]. (ang.).
  3. a b A. Sh. Shahbazi: APAMA. Encyclopaedia Iranica. [dostęp 2018-02-18]. (ang.).

BibliografiaEdytuj