Arado E.340
Arado E.340 – projekt niemieckiego samolotu bombowego powstały w zakładach Arado Flugzeugwerke w odpowiedzi na konkurs Reichsluftfahrtministerium (RLM - nazistowskiego Ministerstwa ds. Lotnictwa) z 1939 na średni bombowiec z zasięgiem wystarczającym na dotarcie do każdego miejsca Wysp Brytyjskich. Projekt Arado Ar 340 był nieortodoksyjnym, dwukadłubowym samolotem o układzie zbliżonym do wcześniejszego Arado E.500. Pomimo znakomitych, teoretycznie wyliczonych osiągów samolot nie zainteresował RLM i projekt nie został zrealizowany.
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Arado Flugzeugwerke |
Typ |
średni bombowiec |
Konstrukcja |
dwukadłubowy średniopłat o konstrukcji metalowej |
Załoga |
4 |
Dane techniczne | |
Napęd |
2× silnik gwiazdowy Junkers Jumo 222 |
Moc |
3700 kW/5000 KM (2× 1850 kW/2500 KM) |
Wymiary | |
Rozpiętość |
23,00 m[a] |
Długość |
18,65 m |
Powierzchnia nośna |
69 m² |
Masa | |
Startowa |
19.300 kg |
Uzbrojenia |
4000 kg bomb |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
600 km/h[b] |
Pułap praktyczny |
7000 m |
Zasięg |
3600 km |
Długotrwałość lotu |
7 h 20 min |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
3x2 km MG 131 13 mm, 3x1 km MG 131 | |
Rzuty | |
![]() |
Tło historyczne
edytujSamolot został zaprojektowany w odpowiedzi na rozpisanym przez RLM konkurs Bomber B-Programm na szybki samolot bombowy o zasięgu pozwalającym na dotarcie do każdego miejsca Wysp Brytyjskich[2]. W odpowiedzi na konkurs zaprojektowano samoloty Arado E.340, Dornier Do 317, Focke-Wulf Fw 191 i Junkers Ju 288[3]. Żaden z zaprojektowanych samolotów nie wszedł do produkcji seryjnej[3].
Historia
edytujZakłady Arado jako pierwsze odpowiedziały na konkurs RLM, w momencie rozpisania konkursu budowano już pełnoskalową makietę samolotu który był wersją rozwojową wcześniejszego Arado E.500[4]. Nowy samolot różnił się od jego poprzednika jedynie szczegółami konstrukcyjnymi i zachowywał nieortodoksyjny układ dwubelkowy z silnikami umieszczonymi w osobnych kadłubach, z gondolą mieszczącą kabinę załogi umiejscowioną pomiędzy równoległymi kadłubami[3]. Załogę miały stanowić cztery osoby umieszczone w dużej, przeszklonej kabinie ciśnieniowej[3]. Samolot miał znakomite, teoretycznie wyliczone osiągi, jego prędkość maksymalna miała wynosić około 600 km/h, pułap operacyjny do 7000 metrów i zasięg do 3600 kilometrów z ładunkiem bomb wynoszącym 4000 kilogramów[3].
Uzbrojenie obronne miały stanowić dwie wieżyczki z podwójnymi karabinami maszynowymi MG 131 - górne i dolne wieżyczki FDL 131 oraz trzy pojedyncze MG 131 - jeden z tylnej części kabiny obsługiwany bezpośrednio przez strzelca i po jednym w z tyłu belek kadłubowych, zdalnie kierowanych z kabiny załogi[1].
Z powodu nieortodoksyjnej konstrukcji samolot nie zainteresował RLM i dalsze prace nad tą konstrukcją zostały wstrzymane[3].
Uwagi
edytujPrzypisy
edytujBibliografia
edytuj- Dieter Herwig: Luftwaffe Secret Projects - Strategic Bombers 1935-1945. Midland Publishing, 2000. ISBN 1-85780-092-3.
Linki zewnętrzne
edytuj- Ar 340 na luft46.com (ang.)