Otwórz menu główne
Arthur von Pongrácz w 1901 roku

Arthur von Pongrácz de Szent-Miklós und Óvár (ur. 25 czerwca 1864 w Białej, zm. 13 stycznia 1942 w Wiedniu) – austriacki ujeżdżacz.

Urodził się w Białej (dziś Bielsko-Biała) na pograniczu Śląska Austriackiego i Galicji w arystokratycznej rodzinie pochodzenia węgierskiego. W 1881 wstąpił do c. k. Armii. Od 1904 służył jako ordynans, a w latach 1906-1908 jako adiutant przyboczny cesarza Franciszka Józefa I. W czasie I wojnie światowej służył w kilku pułkach kawalerii.

W 1902 wziął udział w pierwszych Międzynarodowych Zawodach Konnych w Turynie, zajmując drugie miejsce w kategorii ujeżdżenia. Startował również w konkursach skoków przez przeszkody, w latach 1913-1936 dzierżąc rekord Austrii wynoszący 2,08 metra.

Trzykrotnie występował na igrzyskach olimpijskich: w Paryżu w 1924 na koniu Aberta, w Amsterdamie w 1928 na Turridu oraz w Berlinie w 1936 na Georgine. Za każdym razem był najstarszym uczestnikiem igrzysk. W Berlinie – już jako generalmajor – zdobył wraz z austriacką drużyną czwarte miejsce, co było jego największym sukcesem olimpijskim. Miał wtedy 72 lata, co czyni go, zaraz po szwedzkim strzelcu Oscarze Swahnie, drugim najstarszym olimpijczykiem wszech czasów.

BibliografiaEdytuj