Otwórz menu główne
Agust Alle, 1917.

August Alle (ur. 31 sierpnia 1890 w Viljandi, zm. 8 sierpnia 1952 w Tallinnie) – estoński poeta.

ŻyciorysEdytuj

Wywodził się z biednej rodziny – jego ojciec był z zawodu kamieniarzem[1] – jednak mimo to udało mu się zdobyć wykształcenie. Studiował medycynę (Uniwersytet w Saratowie, 1915–1918) i prawo, którego ukończenie zajęło mu aż 15 lat (Uniwersytet w Tartu, 1922–1937)[2]. Do 1920 związany był, choć luźno, z grupą literacką Siuru[3].

Kiedy w 1940 roku ZSRR anektował Estonię, Alle (który miał zdecydowane poglądy lewicowe[1]) wsparł nową władzę – wstąpił do Estońskiego WKP(b) i wspierał aktywnie walkę z literaturą uznaną za nieprawomyślną (w tym m.in. z twórczością Marie Under). Od 1946 roku kierował redakcją czasopisma Looming[2].

TwórczośćEdytuj

Alle tworzył głównie poezję, publikując m.in. tomy Ku wyspom samotności (org. Üksinduse saartele, 1918), Carmina Barbata (1921) i Surowe rymy (org. Karmid rütmid, 1934)[1]. Tworzył także teksty publicystyczne i parodystyczne. W swojej twórczości, często posługując się satyrą i humoreską, krytykował estońską burżuazję i ugodowość[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Tadeusz Zubiński: Historia literatury estońskiej od początków piśmiennictwa do roku 1940. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013, s. 204. ISBN 978-83-7780-566-4.
  2. a b c Tadeusz Zubiński: Historia literatury estońskiej od początków piśmiennictwa do roku 1940. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013, s. 205. ISBN 978-83-7780-566-4.
  3. Grzegorz Gazda: Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Wydawn. Naukowe PWN, 2000, s. 359. ISBN 978-83-01-13181-4. [dostęp 2015-09-24]. (pol.)