Australian Touring Car Championship 1993

Sezon 1993 w Australian Touring Car Championship był 34. sezonem Australijskich Mistrzostw Samochodów Turystycznych. Rozpoczął się on 28 lutego na torze Amaroo Park a zakończył 8 sierpnia wyścigami na torze Oran Park Raceway.

Sezon 1993 Mistrzostw Australian Touring Car Championship
Inauguracja 26 lutego
Zakończenie 8 sierpnia
Liczba wyścigów 18
Mistrzowie
Kierowcy Glenn Seton
Poprzedni sezonNastępny sezon

Był to pierwszy sezon rozgrywany według nowej formuły która później przyjęła nazwę V8 Supercars. Tytuł mistrzowski zdobył po raz pierwszy w karierze Glenn Seton, a jego kolega z zespołu, były mistrz świata Formuły 1 Alan Jones został wicemistrzem. W kategorii samochodów z silnikami o pojemności do 2 litrów mistrzem został Peter Doulman.

Sezon składał się z dziewięciu rund po dwa wyścigi. Wyjątkiem była pierwsza runda w której pierwszy wyścig odbył się osobno dla samochodów kategorii 5.0L (V8) oraz dla samochodów kategorii 2.0L.

Lista startowaEdytuj

Zespół Samochód Nr Kierowcy
Gibson Motor Sport
(Winfield Racing)
Holden VP Commodore 1   Mark Skaife
2   Jim Richards
Lansvale Racing Team Holden VP Commodore 3   Trevor Ashby
  Steve Reed
Bob Forbes Motorsport Holden VP Commodore 4   Mark Gibbs
7   Neil Crompton
Holden Dealer Team
(Advantage Racing)
Holden VP Commodore 05   Peter Brock
Caltex CXT Racing Toyota Corolla FX-GT AE90
Toyota Corolla Seca AE93
6   John Smith
Toyota Corolla Seca AE93 8   Colin Bond
Perkins Engineering
(Castrol Perkins Racing)
Holden VL Commodore SS Group A SV
Holden VP Commodore
11   Larry Perkins
Ampol Max 3 Racing Holden VP Commodore 12   Bob Jones
Bob Holden Motors Toyota Sprinter AE86 13   Bob Holden
Holden Racing Team Holden VP Commodore 15   Tomas Mezera
16   Wayne Gardner
Dick Johnson Racing Ford EB Falcon 17   Dick Johnson
18   John Bowe
LoGaMo Racing BMW M3 Evolution 20   John Blanchard
23   Paul Morris
24   Geoff Full
25   Tony Longhurst
Wayne Douglass Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 22   Mark Potter
  Brett Youlden
John English Holden VL Commodore SS Group A SV 24   John English
Laurie Donaher Holden VL Commodore SS Group A SV 26   Laurie Donaher
Terry Finnigan Holden VN Commodore SS Group A
Holden VP Commodore
27   Terry Finnigan
Don Watson Holden VL Commodore SS Group A SV 26   Don Watson
Glenn Seton Racing
(Peter Jackson Racing)
Ford EB Falcon 30   Glenn Seton
35   Alan Jones
Mike Twigden Holden VL Commodore SS Group A SV 32   Mike Twigden
Pro-Duct Racing Holden VP Commodore 33   Bob Pearson
Schembri Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 36   Neil Schembri
Challenge Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 39   Chris Smerdon
Ian Love Holden VP Commodore 40   Ian Love
Glenn Mason Holden VL Commodore SS Group A SV 42   Glenn Mason
Stuart McColl Holden VL Commodore SS Group A SV 44   Stuart McColl
Daily Planet Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 47   John Trimbole
PACE Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 50   Kevin Heffernan
M3 Motorsport BMW M3 2.0 52   John Cotter
53   Peter Doulman
Brad Stratton Toyota Corolla AE82 72   Brad Stratton
Frank Binding Toyota Corolla AE82 75   Frank Binding
Barbagallo Motorsport Holden VP Commodore 77   Alf Barbagallo
Easton Motorsport Toyota Sprinter AE86 77   Gregg Easton
Cadillac Productions Toyota Sprinter AE86 79   Mike Conway
Motorsport Developments Toyota Sprinter AE86 88   Malcolm Rea
  Ken Talbert
Phil Johnson Holden VL Commodore SS Group A SV 97   Phil Johnson

     startował w kategorii do 2.0L

KalendarzEdytuj

Runda Tor Data Zwycięzca
rundy kwalifikacji wyścigu kwal. wyścigu 1 (2.0L) wyścigu 1 (5.0L) wyścigu 2 Zespół
1   Amaroo Park 26-28 lutego John Bowe T. Mezera T. Mezera P. Doulman D. Johnson J. Bowe Dick Johnson Racing
2   Symmons Plains Raceway 12-14 marca Alan Jones G. Seton W. Gardner P. Doulman A. Jones A. Jones Glenn Seton Racing
3   Phillip Island Grand Prix Circuit 2-4 kwietnia Glenn Seton G. Seton D. Johnson P. Doulman G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
4   Lakeside International Raceway 16-18 kwietnia Alan Jones G. Seton A. Jones C. Bond D. Johnson A. Jones Glenn Seton Racing
5   Winton Motor Raceway 14–16 maja Glenn Seton G. Seton D. Johnson P. Doulman G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
6   Eastern Creek Raceway 4-6 czerwca Glenn Seton G. Seton J. Bowe C. Bond G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
7   Mallala Motor Sport Park 2-4 lipca Glenn Seton G. Seton M. Skaife J. Smith M. Skaife G. Seton Glenn Seton Racing
8   Barbagallo Raceway 9-11 lipca Jim Richards J. Richards M. Skaife J. Smith M. Skaife J. Richards Gibson Motor Sport
9   Oran Park Raceway 6-8 sierpnia Jim Richards J. Bowe P. Brock P. Doulman P. Brock J. Richards Gibson Motor Sport

Wyniki i klasyfikacjaEdytuj

Miejsce Kierowca AMA SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
1 Glenn Seton 20 7 34 17 34 33 30 1 15 191
2 Alan Jones 8 30 19 29 10 20 10 8 14 148
3 John Bowe 23 14 20 19 7 23 16 3 15 140
4 Jim Richards 12 10 2 0 16 1 4 29 25 99
5 Dick Johnson 11 15 19 26 11 0 3 6 2 93
6 Mark Skaife 21 10 0 0 4 12 28 12 NU 87
7 Tomas Mezera 8 22 11 NU NS 6 18 2 18 85
8 Peter Brock NU 6 5 12 15 4 8 10 22 82
9 Tony Longhurst 4 2 8 11 22 4 2 16 0 69
10 Peter Doulman 9 9 9 4 9 0 6 4 9 59
11 John Smith 6 6 6 6 6 0 9 9 NU 48
12 Larry Perkins NU 1 2 2 3 9 7 13 1 38
13 Neil Crompton 1 6 NU 1 2 0 0 18 9 37
14 Wayne Gardner 11 3 0 4 0 3 NU 6 6 33
15 Colin Bond NU 4 4 9 NU 9 0 6 NS 32
16 Paul Morris 2 1 6 6 3 12 1 NU 0 31
17 Brad Stratton 2 2 3 4 2 3 3 19
18 John Cotter 4 6 6 16
19 Mike Conway 3 3 3 4 2 15
20 Frank Binding 1 NU 3 4 8
Bob Holden 2 1 4 1 8
22 Trevor Ashby 6 0 6
23 Gregg Easton 2 2
Ian Love 2 2
25 Alf Barbagallo 1 1
John Blanchard 0 0 1 0 NU 0 0 NU 1
Ken Talbert 0 1 1
Miejsce Kierowca AMA SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
Klucz punktacji
Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
sesja kwalifikacyjna 3 0 0 0 0 0 0 0 0 0
wyścig kwalifikacyjny Dash for Cash 3 2 1 0 0 0
wyścig pierwszy (kategoria 2.0L) 9 6 4 3 2 1 0 0 0 0
wyścig pierwszy (kategoria 5.0L) 9 6 4 3 2 1 0 0 0 0
wyścig drugi (główny) 20 16 14 12 10 8 6 4 2 1

Pozycje startowe w pierwszym wyścigu ustalane były każdorazowo poprzez kwalifikacje, ale najlepsza szóstka rywalizowała dodatkowo między sobą w krótkim wyścigu nazywanym Dash for Cash, którego wyniki determinowały pierwsze sześć pozycji na starcie wyścigu.

W pierwszym wyścigu każdy z kierowców zdobywał punkty odpowiednie dla miejsca zajętego w swojej kategorii. W drugim wyścigu punkty przyznawano według klasyfikacji generalnej wyścigu.

Miejsce zajęte w danej rundzie określano poprzez zsumowanie wszystkich punktów zdobytych podczas danej rundy. W przypadku takiej samej liczby punktów u kierowców wyższe miejsce zajmował ten, który zajął wyższą pozycję w drugim wyścigu.