Autoriksza

Autoriksza (nazywana tuk-tuk w niektórych krajach) – pojazd, który pełni rolę taksówki w takich krajach jak Tajlandia, Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz i Sri Lanka, ale jest popularny także w innych krajach. Jest to zmotoryzowana wersja zwykłej rikszy, przeważnie trójkołowa. Autorikszę można także spotkać w dzielnicy Chinatown w Londynie.

Autoriksza na ulicach Delhi
Autoriksza z Bangkoku
Autoriksza w Bangkoku
Autoriksza drogówki z Chiang Mai

Autoriksze w IndiachEdytuj

Wygląd zewnętrznyEdytuj

Autoriksza to niewielki pojazd składający się z trzech małych kółek (jedno z przodu, dwa z tyłu), kabiny dla kierowcy (w niektórych rejonach nazywanej auto-wallah) na przodzie i miejsc siedzących dla trzech osób z tyłu. Riksze są wyposażone w mały silnik, podobny do używanego w motocyklach. Kierownica jest taka jak w rowerze lub motocyklu, nie jest to koło, tak jak w samochodzie. Riksza jest bardzo lekka, jeśli bierze się pod uwagę jej wielkość. Kiedy się zepsuje, wystarczy dwóch lub trzech kierowców, aby ją podnieść. Potrzeba tylko jednej osoby, aby ją popchnąć.

 
Autoriksze napędzane gazem na ulicach Delhi

OsiągiEdytuj

Maksymalna prędkość, jaką osiągają autoriksze, wynosi 50 km/h, ale po miastach poruszają się z prędkością 35 km/h. Przyczynia się to do zwolnienia całego ruchu w miastach, a w konsekwencji do ich zatłoczenia. Miasta takie jak Bangalore i Ćennaj mają specjalnie wydzielone pasy dla pojazdów poruszających się wolniej. Trójkątny kształt pojazdu sprawia, że dość łatwo nim manewrować.

WynajmowanieEdytuj

Autoriksze muszą mieć zainstalowany licznik. Wiele z nich go nie ma, co jest sprzeczne z prawem. Jednak nawet ci kierowcy, którzy go zainstalowali, zwykle go nie włączają. Często wynajem rikszy wymaga targowania się z kierowcą. Zdarza się i tak, że kierowcy zakładają wadliwe liczniki, aby nabić cenę, jadą okrężną drogą, każą zapłacić kilka razy więcej z samego rana lub późno wieczorem albo wtedy, gdy nie da się dojechać innym pojazdem we wskazane miejsce. Cena może być podwójna, jeśli jedziemy tylko w jedną stronę (należy opłacić drogę powrotną kierowcy). Pasażerowie, którzy nie znają za dobrze lokalnego języka, często są zmuszeni słono zapłacić za przejazd. Miasta takie jak Thiruvananthapuram lub Kozhikode w Kerali wydały ścisłe nakazy, które wymagają zainstalowania licznika, aby uniknąć manipulacji.

W miastach takich jak Delhi, Mumbaj, Kolkata, Ćennaj, Pune, Hajdarabad i Bangalore chciano z góry ustalić średnią cenę za przewóz. Na przykład w Ćennaj (Madras) opłata za przewóz w obrębie centrum miasta wynosiłaby około 50 rupii. Pomimo to wciąż wielu podróżnych musi targować się z przewoźnikiem bądź ustalać cenę przed jazdą. Kierowcy zwykle nie potrafią czytać łacińskich liter, dlatego warto mieć napisany cel podróży na kartce w ich rodowitym języku.

Wyścigi autorikszEdytuj

Riksze na równej nawierzchni są w stanie jechać z maksymalną prędkością 50 km/h. Ich krucha budowa sprawia, że nie nadają się do wyścigów. Jednakże, prosta konstrukcja i małe zużycie paliwa sprawiło, że zdecydowano się ich użyć w ulicznych wyścigach, w Indiach znanych jako "Indian Autorickshaw Challenge".

ProducenciEdytuj

Firmy produkujące autoriksze:

Zobacz teżEdytuj