Baranówka (Ukraina)

miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim
Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: Baranówka - inne miejscowości o tej nazwie.

Baranówka (ukr. Баранівка, Baraniwka) – miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu baranowskiego. W 2017 roku liczyło ok. 11,8 tys. mieszkańców[1].

Baranówka
Баранівка
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód żytomierski
Rejon baranowski
Burmistrz Mihei Oleksandr Yuriiovych
Powierzchnia 79 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

11 810
Nr kierunkowy +380 4144
Kod pocztowy 12700-12705
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa konturowa obwodu żytomierskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Baranówka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Baranówka”
Ziemia50°17′37″N 27°40′01″E/50,293611 27,666944
Strona internetowa
Portal Ukraina

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1566 roku. W XIX wieku działała w Baranówce wytwórnia porcelany.

W latach 1593 oraz 1618 była niszczona przez Tatarów.

W XVI-XVIII w. Baranówka zaliczała się do wojewóztwa wołyńskiego w składzie Rzeczypospolitej jako miasteczko.

W 1792 r., podczas tłumienia przez carskie wojsko powstania polskiego pod dowództwem Tadeusza Kościuszki, na terenie Baranówki pojawiła się rosyjska husaria pułkownika Dawydowa (ojca uczestnika wojny francusko-rosyjskiej 1812 r. Denisa Dawydowa), którzy mieli zlikwidować polskich powstańców na czele z baronem Zamojskim, bliskim krewnym znanych polskich magnatów.

Od 1793 r. należy do Imperium Rosyjskiego.

W 1802 r. w tym osiedlu pobudowano fabrykę porcelany z kosztów braci Mezerów.

Początkowo Baranówka była własnością książąt Lubomirskich, później należała panom Walewskim, od których jako posag dla ich córki przeszła na własność książąt Gagarinów. Ostatnimi właścicielami byli hrabiowie Stroganowie.

Pod koniec sierpnia 1920 r. wojska radzieckie Pierwszej Armii Konnej włamały się w Baranówkę i urządzili pogromy.

W 1923 r. Baranówka staje się rejonowym centrum.

Status osiedla typu miejskiego posiada od 1938 roku.

Do roku 1941 znaczną część ludności stanowili Żydzi. Baranówka była ośrodkiem religijnym między Zwiahelem a Połonnym, dzięki czemu większość Żydów we wsi była religijna. Pod koniec XIX wieku. Zaczęła się stopniowa migracja Żydów do innych, bardziej atrakcyjnych ekonomicznie miast, takich jak Bród Kamienny, gdzie znajdowała się fabryka fajansu Zusmana.

W czasie II wojny światowej w Baranówce utworzono getto żydowskie i rozpoczęły się masowe mordy na ludności żydowskiej. 19 lipca 1941 r. Rozstrzelano[2] 74 Żydów, 29 lipca - 100, a 24 sierpnia - 180 Żydów.

W październiku 1941 r. miało miejsce masowa egzekucja Żydów, a pozostałych w listopadzie wywieziono do obozu pracy. 6 stycznia 1942 r. W Baranówce rozstrzelano 594 Żydów z okolicznych wsi[3].

W 1989 roku liczyła 12 638 mieszkańców[4].

Miasto od 17 maja 2001 roku[5].

10 lutego 2019 r. do Diecezji Żytomierz-Owruch UCP dołączyła się religijna społeczność Chresto-Wozdwyżenskiej parafii UCP MP.

PrzypisyEdytuj

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2017 року. Державна служба статистики України. Київ, 2017. стор.30
  2. Барановка — Российская Еврейская Энциклопедия, www.rujen.ru [dostęp 2020-12-17].
  3. БАРАНОВКА — Российская Еврейская Энциклопедия, www.rujen.ru [dostęp 2020-12-18].
  4. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  5. Державний архів Житомирської області, Державний архів Житомирської області [dostęp 2020-12-18] (ukr.).

Linki zewnętrzneEdytuj