Dziewczyna skubiąca kaczkę, Dallas Museum of Art

Barent lub Barend Pietersz. Fabritius (ur. w 1624 w Midden-Beemster, zm. w 1673 w Amsterdamie) – holenderski malarz okresu baroku, brat Carela Fabritiusa, uczeń Rembrandta.

Uczył się u swego ojca Pietera Fabritiusa ciesielstwa i malarstwa. W l. 1645-50 był uczniem Rembrandta. Działał w Amsterdamie i krótko w Delft. Od 1656 przebywał w Lejdzie, gdzie został członkiem cechu malarzy.

Malował sceny biblijne, mitologiczne i historyczne oraz portrety. Początkowo tworzył pod wpływem Rembrandta, później inspirował się stylem brata Carela.

Wybrane dziełaEdytuj

  • Autoportret (1654-56) – Wiedeń. Akademie der Bildenden Kuenste,
  • Dziewczyna skubiąca kaczkę – Dallas, Museum of Arts,
  • Hagar i Ismael (1658) – Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art,
  • Piastunka – Rotterdam, Museum Boymans-van Beuningen,
  • Piotr w domu centuriona Korneliusza (1653) – Brunszwik, Herzog Anton Urlich-Museum,
  • Pokłon pasterzy (1667) – Londyn, National Gallery,
  • Rut i Boaz (1660) – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Satyr wśród chłopów (1662) – Bergamo, Accademia Carrara,
  • Sprawiony wieprz (1656) – Berlin, Gemaeldegalerie,
  • Syn marnotrawny – Amsterdam, Rijksmuseum,
  • Uczeń w pracowni malarskiej (1655-60) – Paryż, Luwr,
  • Willem van der Helm i jego żona (1656) – Amsterdam, Rijksmuseum,
  • Wygnanie Hagar i Ismaela (ok. 1650) – San Francisco, Fine Arts Museums,

BibliografiaEdytuj

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ​ISBN 83-221-0686-6​.
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ​ISBN 83-7079-076-3​.