Barnaba (Kiedrow)

metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego

Barnaba, imię świeckie Władimir Wiktorowicz Kiedrow, Владимир Викторович Кедров (ur. 21 kwietnia 1931 w Wysokim, zm. 1 czerwca 2020 w Czeboksarach[1][2]) – metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Barnaba
Варнава
Władimir Kiedrow
Владимир Кедров
Metropolita czeboksarski i czuwaski
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1931
Wysokie, rejon riazański
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 2020
Czeboksary
Metropolita czeboksarski i czuwaski
Okres sprawowania 2001–2020
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia czeboksarska
Śluby zakonne grudzień 1955
Diakonat 15 lutego 1956
Prezbiterat 9 marca 1957
Chirotonia biskupia 30 listopada 1976
Odznaczenia
Order Honoru
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 listopada 1976
Miejscowość Zagorsk
Miejsce Ławra Troicko-Siergijewska
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Serafin (Nikitin), Pitirim (Nieczajew), Szymon (Nowikow), Gleb (Smirnow)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w religijnej rodzinie, wielu z jego przodków było kapłanami prawosławnymi w cerkwi w rodzinnej wsi Wysokoje w obwodzie riazańskim; jego ojciec był absolwentem seminarium duchownego, lecz nie przyjął święceń[3]. Po ukończeniu szkoły średniej zaczął służyć jako hipodiakon w soborze Świętych Borysa i Gleba w Riazaniu. W maju 1955 został posłusznikiem w ławrze Troicko-Siergijewskiej; w grudniu tego samego roku złożył tam wieczyste śluby zakonne przed jej przełożonym, archimandrytą Pimenem (Izwiekowem). 15 lutego 1956 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I udzielił mu święceń diakońskich. W monasterze pełnił od 1956 r. obowiązki głównego zakrystiana. 9 marca 1957 został hieromnichem[3].

Trzy lata później otrzymał godność igumena; za pracę dla Cerkwi został w 1963 nagrodzony krzyżem z ozdobami. W 1965 mianowany archimandrytą. W 1971 reprezentował wspólnotę monastyczną ławry Troicko-Siergijewskiej na Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. 30 listopada 1976 w cerkwi św. Sergiusza z Radoneża w kompleksie Ławry miała miejsce jego chirotonia na biskupa czeboksarskiego i czuwaskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział patriarcha Moskwy i całej Rusi Pimen, metropolita kruticki i kołomieński Serafin, arcybiskup wołokołamski Pitirim, biskup riazański i kasimowski Szymon oraz biskup orłowski i briański Gleb. W 1984 otrzymał godność arcybiskupa, zaś w 2001 – metropolity[3].

W 2011 odznaczony Orderem Honoru[4].

Zmarł w 2020 r. na Covid-19[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Beniamin (Nowicki)
Biskup czeboksarski i czuwaski
1976 – 2020
Następca
vacat