Otwórz menu główne

Pitirim, imię świeckie Konstantin Wiktorowicz Tworogow (ur. 7 czerwca 1967 w Zagorsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Pitirim
Konstantin Tworogow
Biskup zwienigorodzki
Ilustracja
Kraj działania  Tadżykistan
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1967
Zagorsk
Biskup duszanbeński i tadżycki
Okres sprawowania 2012–2019
Biskup zwienigorodzki
Okres sprawowania od 2019
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia moskiewska miejska
Śluby zakonne 22 kwietnia 2005
Diakonat 11 września 2005
Prezbiterat 12 marca 2006
Nominacja biskupia 26 lipca 2012
Chirotonia biskupia 1 sierpnia 2012
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 sierpnia 2012
Miejscowość Diwiejewo
Miejsce Monaster Trójcy Świętej i św. Serafina z Sarowa
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Wincenty (Morar), Warsonofiusz (Sudakow), Barnaba (Kiedrow), Anastazy (Mietkin), Sergiusz (Polotkin), Józef (Makiedonow), Jerzy (Daniłow), Longin (Korczagin), Prokl (Chazow), Herman (Moralin), Jan (Timofiejew), Eugeniusz (Rieszetnikow), Teofan (Aszurkow), Anatol (Aksionow), Beniamin (Zaricki), Arystarch (Smirnow), Sergiusz (Czaszyn), Łazarz (Gurkin), Klemens (Rodajkin), Eliasz (Bykow), Aleksy (Antipow), Augustyn (Anisimow), Barnaba (Baranow)

ŻyciorysEdytuj

Pochodzi z rodziny urzędniczej. W 1984 podjął studia w Moskiewskim Obwodowym Instytucie Pedagogicznym na wydziale języka i literatury rosyjskiej. Po pierwszym roku studiów został skierowany do odbycia zasadniczej służby wojskowej w Mongolii. W 1991 ukończył studia i zdobył kwalifikacje nauczycielskie[1]. Pracował w zawodzie, a także był zatrudniony w organizacjach handlowych. W 1996 zaczął angażować się w życie swojej parafii prawosławnej (został ochrzczony w dzieciństwie, jednak dotąd deklarował się jako niewierzący). Od 1997 był lektorem w cerkwi Trójcy Świętej na cmentarzu św. Paraskiewy w Moskwie. Między 1999 a 2000 jako świecki pracownik żył w monasterze w Hebronie[1].

Po powrocie do Rosji w 2000 wstąpił do seminarium duchownego w Moskwie, zaś po jego ukończeniu w 2004 rozpoczął wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Pracował również w wydziale synodalnym ds. służby więziennej, odpowiadając na listy osadzonych i odwiedzając zakłady karne. 22 kwietnia 2005 złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Pitirim, 11 września tego samego roku został wyświęcony na diakona, zaś 12 marca 2006 – na kapłana[1]. Służył w cerkwi Opieki Matki Bożej przy Moskiewskiej Akademii Duchownej oraz w cerkwi we wsi Kamienki. W 2007 ukończył Moskiewską Akademię Duchowną. Rok później został zatrudniony w seminarium duchownym, którego jest absolwentem, jako wykładowca homiletyki, prowadził również kurs języka rosyjskiego dla zagranicznych studentów Moskiewskiej Akademii Duchownej. Od 2011 wykładał homiletykę na Prawosławnym Uniwersytecie Humanistycznym im. św. Tichona w Moskwie[1].

Nominację biskupią otrzymał 26 lipca 2012. Trzy dni później został podniesiony do godności archimandryty, zaś 1 sierpnia tego samego roku w monasterze Trójcy Świętej i św. Serafina z Sarowa w Diwiejewie wyświęcony na biskupa duszanbeńskiego i tadżyckiego[1]. W charakterze konsekratorów w ceremonii wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl, metropolici taszkencki i uzbecki Wincenty, sarański i mordowski Warsonofiusz, czeboksarski i czuwaski Barnaba, kazański i tatarstański Anastazy, samarski i syzrański Sergiusz, iwanowo-wozniesieński i wiczugski Józef, niżnonowogrodzki i arzamaski Jerzy, saratowski i wolski Longin, arcybiskupi symbirski i nowospasski Prokl, kurski i rylski Herman, joszkar-olijski i marijski Jan, wieriejski Eugeniusz, czelabiński Teofan, biskupi kustanajski i rudnieński Anatol, penzeński i niżniełomowski Beniamin, kemerowski i prokopjewski Arystarch, sołniecznogorski Sergiusz, narewski i priczudzki Łazarz, krasnosłobodski i tiemnikowski Klemens, ruzajewski Eliasz, buzułucki i soroczyński Aleksy, gorodiecki i wietłuski Augustyn oraz wyksuński i pawłowski Barnaba[2].

30 sierpnia 2019 r. wybrany rektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej, w związku z czym został przeniesiony do eparchii moskiewskiej miejskiej jako patriarszy wikariusz, z tytułem biskupa zwienigorodzkiego[3].

PrzypisyEdytuj