Otwórz menu główne

Aleksy, imię świeckie Leonid Pietrowicz Antipow (ur. 18 sierpnia 1956 w Staro-Boriskinie) – rosyjski biskup prawosławny.

Aleksy
Leonid Antipow
biskup buzułucki i soroczyński
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1956
Staro-Boriskino
biskup buzułucki i soroczyński
Okres sprawowania od 2012
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia buzułucka
Śluby zakonne 10 marca 2012
Diakonat 4 grudnia 1983
Prezbiterat 25 lutego 1984
Nominacja biskupia 16 marca 2012
Sakra biskupia 25 marca 2012
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 marca 2012
Miejscowość Moskwa
Miejsce Cerkiew św. Mikołaja
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Warsonofiusz (Sudakow), Walenty (Miszczuk), Arseniusz (Jepifanow), Sergiusz (Czaszyn), Ireneusz (Tafunea)

W 1978 ukończył technikum w Bugulmie z tytułem technika-mechanika. W latach 1974–1976 odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie podjął naukę teologii w seminarium duchownym w Moskwie. W jej trakcie, 4 grudnia 1983, został wyświęcony na diakona przez arcybiskupa dmitrowskiego Aleksandra. Ten sam duchowny wyświęcił go na kapłana 25 lutego 1984. W tym samym roku ks. Antipow ukończył seminarium i podjął dalsze studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej, ukończone w 1991[1]. W 1998 został podniesiony do godności protoprezbitera. Został następnie rektorem seminarium duchownego w Orenburgu i przewodniczącym oddziału nauczania religii i katechizacji przy eparchii orenburskiej[1].

10 marca 2012 złożył wieczyste śluby mnisze przed metropolitą orenburskim i buzułuckim Walentym, przyjmując imię Aleksy na cześć metropolity kijowskiego Aleksego. 16 marca tego samego roku został nominowany na biskupa buzułuckiego i soroczyńskiego, pierwszego ordynariusza nowo powołanej eparchii. W związku z tą nominacją 18 marca 2012 otrzymał godność archimandryty. Jego chirotonia biskupia odbyła się 25 marca tego samego roku w cerkwi św. Mikołaja w Moskwie-Chamownikach z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Cyryla, metropolitów sarańskiego i mordowskiego Warsonofiusza, orenburskiego i saraktaszyńskiego Walentego, arcybiskupa istrińskiego Arseniusza, biskupów sołniecznogorskiego Sergiusza, podolskiego Tichona oraz orskiego i gajskiego Ireneusza[1].

PrzypisyEdytuj