Bazylika św. Anny w Kodniu

Bazylika św. Anny w Kodniu – kościół parafialny parafii rzymskokatolickiej pw. Świętej Anny w Kodniu. Godność bazyliki mniejszej kościół posiada od 1973. Znajduje się na trasie Szlaku Renesansu Lubelskiego.

Bazylika św. Anny w Kodniu
Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg A/54 z dnia 08.08.1956 r. i z 18.11.1966 r.
bazylika mniejsza, sanktuarium
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Kodeń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Anny w Kodniu
Wezwanie św. Anny
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki Matka Boża Kodeńska
Położenie na mapie gminy Kodeń
Mapa lokalizacyjna gminy Kodeń
Bazylika św. Anny w Kodniu Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Bazylika św. Anny w Kodniu
Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika św. Anny w Kodniu Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Bazylika św. Anny w Kodniu
Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Bazylika św. Anny w Kodniu Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Bazylika św. Anny w Kodniu
Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Bazylika św. Anny w Kodniu Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Bazylika św. Anny w Kodniu
Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej
Ziemia51°54′49″N 23°36′27″E/51,913611 23,607500
Strona internetowa

Kościół został wzniesiony w latach 16291635[1] w stylu późnego renesansu w miejscu wcześniejszego, drewnianego kościoła z 1599. Budowę prowadził murator lubelski J. Cangerle. W 1657 roku kościół złupili Szwedzi ściągając ołowiany dach i kradnąc dzwony. W roku 1680 miał miejsce pożar kościoła i miasta, ale już w 1686 w związku z zakończeniem odbudowy i jej przebudowy (wieża zachodnia), świątynię ponownie konsekrowano. Barokowa fasada pochodzi z 1709 roku.

W roku 1709 roku papież Klemens XI wydaje bullę, ustanawiającą kościół św. Anny kolegiatą. Po koronacji obrazu Matki Bożej koronami papieskimi w roku 1723 Kodeń stał się Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej[2].

Od 6 kwietnia 1875 kościół zamieniono na cerkiew prawosławną, którą pozostawał do roku 1917 (w tym samym roku zdjęto z wież prawosławne kopuły). Po odrodzeniu Polski była to ponownie świątynia rzymskokatolicka. W roku 1927 biskup Przeździecki, ordynariusz siedlecki przekazał opiekę nad kościołem Misjonarzom Oblatom Maryi Niepokalanej. W 1941 w czasie działań wojennych związanych z przekraczaniem Bugu przez Niemców w bazylice miał miejsce pożar.

Wewnątrz świątyni znajduje się owalna kopuła z dekoracją stiukową. Większość wyposażenia jest nowa (dawne uległo po 1875 rozproszeniu). W ołtarzu głównym (18751928 znajdował się w Opiniogórze) widnieje otoczony kultem obraz Matki Boskiej Kodeńskiej, zwanej Królową i Matką Podlasia. Obraz ten, wraz z kilkudziesięcioma portretami członków rodziny Sapiehów, znajdował się pierwotnie w kaplicy południowej, pełniącej wówczas rolę rodowego panteonu[3]. Ołtarze boczne zostały wykonane w latach 19321947 przez Mariana Kiersnowskiego i jego syna Stefana. Wewnątrz kościoła, na ołtarzu św. Szczepana znajdują się relikwie – czaszka uważana za głowę św. Feliksa, papieża.

Kościół otoczony jest ogrodzeniem z bramką, za ogrodzeniem stoi dzwonnica z XVIII wieku.

PrzypisyEdytuj

  1. Jako data zakończenia budowy podawany jest też rok 1640.
  2. Historia sanktuarium na stronach parafii kodeńskiej
  3. Tadeusz Chrzanowski „Kresy, czyli obszar tęsknot”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2010, s. 122.

BibliografiaEdytuj

  • Z. Świechowski, Budowle renesansowe w Kodniu, „Biuletyn Historii Sztuki” XXXVI, 1954, s. 153–161.