Bema (architektura)
Bema (z greckiego "mównica") – podwyższenie, podium, trybuna.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Pnyx_albumen.jpg/220px-Pnyx_albumen.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Gorskii_03982u.jpg/220px-Gorskii_03982u.jpg)
W starożytnej Grecji oznaczała podwyższenie postawione na agorze, przeznaczone dla mówców. W starożytnym Rzymie była to trybuna lub podwyższenie dla sędziego, umieszczane w bazylikach zwykle naprzeciw wejścia[1].
We wczesnochrześcijańskich kościołach bema to przestrzeń ołtarzowa odseparowana kamienną balustradą od przestrzeni przeznaczonej dla wiernych. Bema obejmowała absydę, a w niektórych przypadkach również część nawy środkowej i naw bocznych. Była ona przeznaczona dla duchownych[2]. W bazylikach chrześcijańskich na terenie Syrii przyjmowała ona kształt podkowy zwróconej wypukłą częścią do wnętrza nawy[1].
W kościele prawosławnym bema oznacza podwyższoną przestrzeń ołtarzową wydzieloną ikonostasem[1].
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b c Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 70. ISBN 978-83-213-4726-4.
- ↑ Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red.Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach Anna Manteuffel-Szarota, Warszawa 2002, s. 40.