Biblia winchesterska

Karta z księgi

Biblia winchesterska (ang. Winchester Bible) – pochodzący z XII wieku bogato iluminowany łaciński rękopis Biblii. Znajduje się w zbiorach biblioteki katedry w Winchesterze[1]. Jest to największa XII-wieczna angielska Biblia[2], przeznaczona raczej do użytku liturgicznego niż indywidualnej lektury[3].

Księga liczy 468 kart pergaminowych wykonanych ze skóry cielęcej, formatu 583×396 mm[2]. Pierwotnie składała się z dwóch tomów, obecnie podzielona jest na cztery woluminy[1][4]. Została wykonana dla benedyktyńskiego klasztoru św. Swituna w Winchester, przypuszczalnie na zamówienie biskupa Henryka z Blois[1][2][3]. Czas jej powstania określany jest w przybliżeniu na lata 1160-1190[1]. Tekst księgi został spisany ręką jednego skryby. Inicjały wykonano czerwienią, zielenią i błękitem[2]. Księgę zdobi 48 miniatur, wykonanych przez sześciu różnych artystów, do wykonania których użyto drogich materiałów takich jak złoto i lapis lazuli[2][4]. Pracujący nad nimi iluminatorzy wyraźnie różnili się od siebie stylem, rozpoznać można wpływy sztuki bizantyńskiej i sycylijskiej[1][3]. Program artystyczny księgi nie został ukończony, część iluminacji pozostała tylko w formie niepomalowanych szkiców[2]. Na przestrzeni wieków kilka miniatur zostało także wyciętych z księgi[2].


PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e The Grove Encyclopedia of Medieval Art and Architecture. edited by Colum Hourihane. T. 6. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 393.
  2. a b c d e f g The Winchester Bible (ang.). winchester-cathedral.org.uk. [dostęp 2015-08-16].
  3. a b c John Cannon: A Dictionary of British History. Oxford: Oxford University Press, 2009, s. 687.
  4. a b The Winchester Bible: A Masterpiece of Medieval Art (ang.). metmuseum.org. [dostęp 2015-08-16].