Biblioteka Narodowa Wysp Owczych

biblioteka narodowa

Biblioteka Narodowa Wysp Owczych (farerski: Føroya Landsbókasavn) – znajduje się w Tórshavn na archipelagu Wysp Owczych, duńskiego terytorium zależnego. Jest to zarówno biblioteka publiczna jak i naukowa. W bibliotece znajduje się największy zbiór dzieł napisanych w języku farerskim, przez Farerów w innych językach lub przez nie przetłumaczonych, a także dzieł o Wyspach Owczych.

Biblioteka Narodowa Wysp Owczych
Føroya Landsbókasavn
Ilustracja
Państwo

 Dania

Terytorium zależne

 Wyspy Owcze

Miejscowość

Tórshavn

Data założenia

1828

Położenie na mapie Wysp Owczych
Mapa konturowa Wysp Owczych, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Biblioteka Narodowa Wysp Owczych”
Ziemia62°00′24,84″N 6°46′41,77″W/62,006900 -6,778269

HistoriaEdytuj

Biblioteka powstała w 1828 roku[1] gdy duński Amtmaður Christian Ludvig Tillisch (gubernator urzędujący w latach 1825-30) i jego Amtsrevisor Jens Davidsen rozpoczęli zbieranie książek dla Færø Amts Bibliotek (duńskiej Biblioteki Hrabstwa Faroe) na temat Wysp Owczych. Pomagał im w tym duński uczony Carl Christian Rafn oraz inni obywatele. 5 listopada 1828 roku uzyskali oni na od króla dotację pieniężną. W 1831 roku zbiór liczył 2 860 woluminów[2].

Biblioteka przeniosła się do własnego budynku w 1831 roku, a bibliotekarzem został Jens Davidsen, który pełnił tę funkcję aż do swojej śmierci w 1878 roku[3]. W 1850 roku zbiory liczyły około 5000 książek, ale projekt uległ stagnacji w latach 1878-1905. Zaczął rozwijać się po 1905 roku gdy Løgting (parlament Wysp Owczych) przyznał bibliotece fundusze na działalność. Biblioteka rozwinęła swoją działalność początku 1921 roku pod kierunkiem lingwisty Madsa Andreasa Jacobsena (1891-1944)[3]. W okresie konfliktu językowego na Wyspach Owczych stała się punktem zbiorczym dla pisarzy i polityków narodowych.

Po uzyskaniu autonomii w 1948 roku, Løgting znacznie zwiększył wsparcie finansowe dla biblioteki, a jej oficjalną nazwę zmieniono na farerską[1].

Od 24 września 1980 r. biblioteka znajduje się przy ulicy J. C. Svabos gøta 16 w specjalnie do tego celu wybudowanym budynku, który został zaprojektowany przez Jákupa Pauli Gregoriussena[1].

W 2011 roku Biblioteka Narodowa została administracyjnie połączona z Archiwum Narodowym Wysp Owczych, Muzeum Narodowym Wysp Owczych, Muzeum Historii Naturalnej Wysp Owczych oraz Morskim Laboratorium Biologicznym Kaldbak (farerski: Havlívfrøðiliga Royndarstøðin) w celu utworzenia Narodowego Dziedzictwa Wysp Owczych (farerski: Søvn Landsins), ale w 2018 roku ponownie stała się samodzielną jednostką[1].

W kraju działa 15 miejskich i 11 szkolnych bibliotek, które są zarządzane przede wszystkim przez Bibliotekę Narodową (pierwsza biblioteka miejska powstała w Klaksvíku w latach 50. XX wieku). Od 2016 r. działalność Ljóðbókatænastan[4] formalnie stanowi część Biblioteki Narodowej[5].

ZbioryEdytuj

16 czerwca 1952 roku została uchwalona Ustawa o egzemplarzu obowiązkowym, która nakładała na wydawców obowiązek przesyłania do biblioteki czterech egzemplarzy druków. Biblioteka może również otrzymywać od wydawców dodatkowe egzemplarze do wymiany z zagranicznymi bibliotekami[5].

Bibliotekarze i menedżerowie 1828–2020Edytuj

  • 1828 – 1878 Jens Davidson
  • 1878 – 1903 Louis Bergh
  • 1906 – 1920 E. A. Traber
  • 1920 – 1944 M. A. Jacobsen
  • 1944 – 1968 Sverri Fon
  • 1968 – 1989 Sverri Egholm
  • 1989 – 2007 Martin Næs
  • 2008 – 2010 Marjun Patursson
  • 2011 – 2016 Erhard Jacobsen
  • 2011 – 2017 Andras Mortensen (Søvn Landsins)
  • 2017 – Annika Smith

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Søgan, Landsbókasavnið [dostęp 2021-01-04] (far.).
  2. Joachim Grage, Geographies of Knowlage and Imagination in 19th Century Philological Research on Northern Europe, Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing, 1 czerwca 2017, s. 121, ISBN 978-1-5275-0043-3, OCLC 1005607394.
  3. a b Um Landsbókasavnið, Søga og endamál, Wayback Machine, 13 kwietnia 2010 [zarchiwizowane].
  4. Landsbókasavnið, Landsbókasavnið [dostęp 2021-01-04] (ang.).
  5. a b Um okkum, Landsbókasavnið [dostęp 2021-01-04] (far.).