Otwórz menu główne

Bitwa o Miszmar ha-Jarden

Bitwa o Miszmar ha-Jarden – starcie zbrojne, które miało miejsce pomiędzy Siłami Obronnymi Izraela a wojskami syryjskimi o moszaw Miszmar ha-Jarden podczas I wojny izraelsko-arabskiej (10 czerwca 1948 r.). Bitwa zakończyła się zwycięstwem Syryjczyków, którzy zniszczyli moszaw i uchwycili przyczółek na zachodnim brzegu rzeki Jordan.

Bitwa o Miszmar haJarden
I wojna izraelsko-arabska
Czas 10 czerwca 1948
Miejsce Miszmar ha-Jarden, Izrael
Terytorium Palestyna
Wynik Syryjskie zwycięstwo
Strony konfliktu
 Izrael  Syria
Siły
Izrael Siły Obronne Izraela: ~500  Syria: ~1500
Straty
14 zabitych
brak współrzędnych

Spis treści

Tło wydarzeńEdytuj

Moszaw Miszmar ha-Jarden został założony w 1884 roku w pobliżu rzeki Jordan, na północ od jeziora Tyberiadzkiego. Zajmował on strategiczną pozycję na wzgórzu górującym nad mostem Bnot Jaakov, przy drodze prowadzącej z Safedu do Damaszku. Większość mieszkańców moszawu było zwolennikami rewizjonisty Zeeva Żabotyńskiego.

Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Początek I wojny izraelsko-arabskiej przebiegał w dolinie Hula stosunkowo spokojnie. Doszło tylko do kilku przypadków ostrzału artyleryjskiego tutejszych osiedli żydowskich. Jednak gdy Syryjczycy nie zdołali rozstrzygnąć na swoją korzyść bitew o Dolinę Kinaret (15-21 maja 1948 r.), rozpoczęli przegrupowanie swoich sił na północ od jeziora Tyberiadzkiego. Planowali oni przeprowadzenie kolejnego natarcia w rejonie moszawu Miszmar ha-Jarden. Po zdobyciu mostu na rzece Jordan, wojska syryjskie miały przeciąć drogę łączącą Dolną Galileę z doliną Hula. Kontynuując dalej natarcie w kierunku Safedu, planowano uzyskać połączenie z siłami Arabskiej Armii Wyzwoleńczej i wojskami libańskimi. W tym celu, w dniu 6 czerwca syryjska artyleria i lotnictwo zbombardowały moszaw Miszmar ha-Jarden. Następnie siły dwóch batalionów syryjskich podjęły nieudaną próbę zdobycia osiedla[1].

Przebieg bitwyEdytuj

Rankiem 10 czerwca 1948 roku, Syryjczycy ostrzelali moszaw z artylerii. Następnie siły brygady piechoty, wspieranej przez pojazdy pancerne, przekroczyły rzekę Jordan na północ i południe od moszawu. Po przegrupowaniu, jednostki te przystąpiły do zmasowanego ataku na moszaw. Walka była toczona o każdy dom. W jej trakcie zginęło 14 jego obrońców, a kilkunastu dostało się do niewoli. Syryjczycy wysadzili w powietrze wszystkie domy moszawu[2].

W nocy z 10 na 11 czerwca, Syryjczycy podciągnęli posiłki i uzupełnienia do moszawu Miszmar ha-Jarden. Rankiem 11 czerwca, siły te rozpoczęły natarcie w kierunku miejscowości Rosz Pina. Ich natarcie zostało powstrzymane w rejonie kibucu Machanajim, wokół którego walki trwały przez cały dzień[1].

Reakcje i następstwaEdytuj

Historia upadku moszawu Miszmar ha-Jarden jest przedmiotem sporu pomiędzy żydowskimi organizacjami paramilitarnymi Irgun i Hagana. Irgun twierdzi, że w czasie obrony moszawu, w jego pobliże dotarły posiłki z 23 Batalionu Brygady Karmeli. Zostali oni jednak zatrzymani przez żołnierzy z Brygady Oded, ponieważ moszaw był identyfikowany z ruchem rewizjonistycznym. Oskarżono również Haganę, że uniemożliwiła członkom Irgunu z osady Rosz Pina przybycie z odsieczą do Miszmar ha-Jarden. Z drugiej strony, żołnierze Brygady Oded twierdzą, że posiłki dotarły w rejon walk za późno i nie zdołano je zreorganizować przed wkroczeniem na pole bitwy[3].

Żydowscy jeńcy wojenni z Miszmar ha-Jarden przebywali w syryjskiej niewoli przez trzynaście miesięcy. Po zawarciu zawieszenia broni izraelsko-syryjskiego, obszar zniszczonego moszawu powrócił do Izraela.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Większe bitwy na frontach arabskich (arab.). W: Encyclopedia Fighter of Desert [on-line]. [dostęp 2011-07-03].
  2. Musa Peled: Syryjczycy po prostu nas zmasakrowali, podeszli, ostrzelali, wjechali i rozstrzelali (hebr.). W: Armored Corps [on-line]. 2011-01-12. [dostęp 2011-06-27].
  3. Salomon: Kto zrezygnował z osady Miszmar haJarden na rzecz Syrii? (hebr.). W: Channel 7 [on-line]. 2011-01-12. [dostęp 2011-06-27].

Linki zewnętrzneEdytuj