Otwórz menu główne

Bitwa o jezioro Erie (ang. Battle of Lake Erie) – bitwa morska wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku, która rozegrała się na jeziorze Erie 10 września 1813 roku.

Bitwa o jezioro Erie
Wojna brytyjsko-amerykańska
Ilustracja
Bitwa o Jezioro Erie na obrazie Williama H. Powella - 1885
Czas 10 września 1813
Miejsce pod Put-in Bay, Ohio
Wynik zwycięstwo Amerykanów
Strony konfliktu
Wielka Brytania Stany Zjednoczone
Dowódcy
Robert Heriot Barclay Oliver Hazard Perry
Siły
6 okrętów
artyleria
9 okrętów
Straty
ok. 100 zabitych
cała eskadra przechwycona
ok. 100 zabitych
1 okręt zatopiony
brak współrzędnych

Bitwa rozgorzała po tym, jak Brytyjczycy niespodziewanie zdjęli blokadę portu Erie. Uwolniona flota amerykańska pod dowództwem komandora Olivera Perry, składająca się z 9 okrętów, rozpoczęła patrolowanie akwenu. Napotkała ona flotę brytyjską pod dowództwem komandora Roberta Barclaya w okolicach Put-in-Bay w Ohio. W skład floty brytyjskiej wchodziło tylko sześć okrętów, przewyższających jednak sumarycznym tonażem flotyllę amerykańską. Okrętem flagowym flotylli amerykańskiej był Lawrence, brytyjskiej - Detroit.

W pierwszej fazie bitwy ataki obu stron skupiły się na flagowych okrętach. Lawrence, został wyłączony z walki przez zmasowany ogień z okrętu Detroit. Perry'emu udało się jednak przedostać na drugi bryg Niagara, pozostający dotychczas w odwodzie. Uszkodzony w czasie poprzedniej wymiany ognia Detroit stał się łatwym łupem dla Niagary. Po zajęciu okrętu i pojmaniu dowódcy brytyjskiego, pozostałe okręty brytyjskie poddały się. Po bitwie Perry wysłał list do generała Harrisona, w którym napisał słynne zdanie: We have met the enemy and they are ours ("Spotkaliśmy wroga i teraz są nasi"), po czym wymienił zdobycze – dwie fregaty, dwa brygi, jeden szkuner i jeden slup.

W wyniku bitwy Amerykanie przejęli kontrolę nad Jeziorem Erie, której nie stracili już do końca wojny. Brytyjczycy zmuszeni byli także do oddania Detroit.