Otwórz menu główne

Bitwa pod Małka Nidże – bitwa stoczona w dniach 12 - 14 września 1916 podczas I wojny światowej, pomiędzy armią bułgarską a połączonymi siłami francusko-serbsko-rosyjskimi.

Bitwa pod Małka Nidże
I wojna światowa
ilustracja
Czas 12 września 1916 – 14 września 1916
Miejsce rejon Małka Nidże - Kella
Terytorium Góry Voras
Wynik taktyczne zwycięstwo państw Ententy
Strony konfliktu
 Francja
 Serbia
 Imperium Rosyjskie
 Bułgaria
Dowódcy
Victor Cordonnier
Pavle Jurišić Šturm
Todor Mitow
Stefan Tasew
Siły
nieznane 8027 żołnierzy, 56 dział
Straty
nieznane 1693 zabitych i rannych, 34 działa
brak współrzędnych
Teatr bałkański I wojny światowej

ArdżeszBukaresztCerCrnaDobriczDobre PoleDojranDojranMariettaCobadin IFlămândaCobadin IIKajmakczalanKolubaraKosowoMałka NidżeMărăşeştiMărăştiMojkovacCzerwony MurMonastirMorawaOituzOwcze PolePrunaruSkra-di-LegenTransylwaniaTurtucaiaWardar

Front salonicki

KriwołakKosturinoMojkovac1. DojranFlorinaStrumaOfensywa monastyrska (Małka NidżeKajmakczałan1. Crna)2. Dojran2. CrnaSkra-di-LegenOfensywa wardarskaDobro Pole3. Dojran

Przyczyny konfliktuEdytuj

W sierpniu 1916 sytuacja na froncie bałkańskim uległa radykalnej zmianie wraz z przystąpieniem do wojny Rumunii. Aby uprzedzić ewentualne działania Ententy na froncie salonickim, które mogły wesprzeć Rumunię, dowództwo bułgarskie zdecydowało się wykonać uderzenie uprzedzające. 17 sierpnia 1916 1 armia bułgarska rozpoczęła ofensywę zajmując miasto Florinę (Lerin). 27 sierpnia ofensywa została wstrzymana, a jednostki bułgarskie okopały się na pozycjach wokół jezior Ostrovo i Petursko, a także na masywie Voras (rejon Małka Nidże).

Masyw Voras znalazł się pod kontrolą prawego skrzydła 1 armii bułgarskiej. W jego skład wchodziły 3 brygada piechoty z 6 dywizji piechoty, wsparta przez 3 brygadę kawalerii i część 3 dywizji piechoty. Łącznie stanowiło to 36 batalionów piechoty, wyposażonych w 56 dział i 74 karabiny maszynowe. Z uwagi na rozległy teren działań linia obrony była stosunkowo płytka. Problemem jednostek bułgarskich był także brak niezbędnej do działań w takim terenie artylerii górskiej.

Siły Ententy skierowane w rejon Małka Nidże składały się głównie z jednostek 3 armii serbskiej (dow. gen. Pavle Jurišić Šturm) i to one miały za zadanie zaatakować centrum bułgarskiej linii obronnej. Na południowy zachód od jeziora Ostrovo rozlokowano jednostki francuskie (57 i 156 dywizje piechoty), dowodzone przez gen. Victora Cordonniera i wspierane przez rosyjską brygadę piechoty. Ich zadaniem było opanowanie masywu Malareka. Dodatkowe wsparcie stanowiła serbska dywizja kawalerii, działająca na wschód od jeziora Ostrovo.

Przebieg bitwyEdytuj

Wczesnym rankiem 12 września 1916 rozpoczął się ostrzał artyleryjski pozycji zajmowanych przez piechotę bułgarską. Wykorzystując całodniowy ostrzał jednostki serbskie podejmowały próby oczyszczenia przedpola z zasieków, ale były skutecznie powstrzymywane przez artylerię bułgarską. Wieczorem piechota bułgarska podjęła kontratak, ale ten załamał się w ogniu artylerii. Straty bułgarskie sięgały 400 rannych i zabitych. W tym samym czasie jednostki francuskie i brygada rosyjska zepchnęła posterunki bułgarskie, zmuszając przeciwnika do wycofania się na główną linię obrony w masywie Malareka.

13 września artyleria sprzymierzonych kontynuowała ostrzał pozycji bułgarskich, a piechota serbska zepchnęła wysunięte posterunki bułgarskie na główną linię obrony w rejonie Małka Nidże. W kolejnym dniu walk ogień artylerii sprzymierzonych dokonał spustoszeń w bateriach bułgarskich, co praktycznie uniemożliwiło efektywne wspieranie piechoty. 14 września ok. 10 rano piechota serbska zaatakowała słabo broniony sektor pomiędzy 23 i 30 bułgarskim pułkiem piechoty. Wkrótce jednostki bułgarskie zostały zmuszone do odwrotu i porzucenia dział, w większości zniszczonych w trakcie pojedynku artyleryjskiego. Do wieczora siły bułgarskie opuściły główną linię obrony kierując się na wieś Banica (Vevi). Bułgarska linia obrony w masywie Malareka nie została co prawda przełamana przez Francuzów, powstrzymywanych przez artylerię bułgarską, ale odwrót z Małka Nidże spowodował także wycofanie Bułgarów z Malareki.

Skutki bitwyEdytuj

Trzydniowe walki w rejonie Małka Nidża-Malareka spowodowały znaczne straty w jednostkach bułgarskich, przekraczające 20 % stanu wyjściowego i zmusiły Bułgarów do zajęcia nowej linii obronnej w rejonie Floriny. Zwycięstwo pod Małka Nidża umożliwiło aliantom podjęcie kilka miesięcy później ofensywy monastyrskiej.

BibliografiaEdytuj