Otwórz menu główne

Bitwa pod Maxen – starcie zbrojne, które miało miejsce 21 listopada 1759 roku w czasie wojny siedmioletniej. Prusacy stracili w niej całą armię.

Bitwa pod Maxen
wojna siedmioletnia
ilustracja
Czas 21 listopada 1759
Miejsce Maxen
Terytorium Saksonia, Niemcy
Wynik druzgocące zwycięstwo austriackie - zniszczenie całego korpusu pruskiego
Strony konfliktu
Królestwo Prus Austria
Dowódcy
generał Friedrich August von Finck feldmarszałek Leopold von Daun
Siły
14 000 ludzi 42 000 ludzi
Straty
14 000
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
miejsce bitwy
miejsce bitwy
50°55′25″N 13°48′10″E/50,923611 13,802778
Wojna siedmioletnia

Minorka - Lovosice - Reichenberg - Praga - Kolin - Palasi - Hastenbeck - Groß-Jägersdorf - Moys - Cap-Français - Rochefort - Rossbach - Wrocław - Lutynia - Krefeld - Domstadtl - Sarbinowo - Hochkirch - Bergen - Kije - Minden - Kunowice - Hoyerswerda - Lagos - zatoka Quiberon - Maxen - Miśnia - Landeshut - Carrickfergus - Warburg - Legnica - Kloster Kamp - Torgau - Belle Île - Vellinghausen - Burkatów - Wilhelmstahl - Freiberg - Gwadelupa - Martynika - Hawana - Manila - Buxar - Dzierżoniów

14-tysięczna armia pruska Friedricha Augusta von Fincka, jednego z najbardziej uzdolnionych generałów Fryderyka II, została wysłana poza austriackie linie, z zamiarem przecięcia ich linii komunikacyjnych z Czechami.

Fryderyk spodziewał się, iż austriacki feldmarszałek, Leopold von Daun, widząc zagrożenie swych linii komunikacyjnych - wycofa się. Jednak von Daun postanowił, wykorzystując swoją przewagę liczebną, wpędzić Fincka w worek między trzema znacznie silniejszymi od Prusaków armiami. 20 listopada Austriacy rozpoczęli atak zmuszając Fincka do wycofania się na silną pozycję koło Maxen. Jego odwrót został zablokowany przez armię cesarską, 21 listopada Finck był zmuszony skapitulować wraz z całą armią. Było to druzgocące zwycięstwo austriackie, jednak von Daun nie potrafił go wykorzystać.

Fink i pozostali pruscy generałowie zostali zwolnieni po złożeniu słowa honoru, a po przybyciu do Prus zostali osadzeni przez sąd wojenny pod przewodnictwem gen. Hans von Ziethena. Większość wziętych do niewoli żołnierzy zmarła na czerwonkę.

BibliografiaEdytuj

  • Sebastian Haffner: Prusy bez legendy: Zarys dziejów. Warszawa: Oficyna Historii XIX i XX wieku, 1996. ISBN 83-905989-3-0.