Bliznowiec, keloid (łac. keloid) – przerośnięta, guzowata, stwardniała blizna tworząca się w skórze pod wpływem urazu lub bez uchwytnej przyczyny.

Bliznowiec
keloid
Ilustracja
Bliznowiec po oparzeniu twarzy
ICD-10 L91
L91.0 Blizna keloidowa
Keloid płatka ucha powstały w wyniku piercingu

Na to, czy powstanie bliznowiec, wpływa miejsce urazu, ale większe znaczenie ma skłonność osobnicza. Wykazuje ona charakter rodzinny, zależy też od rasy (częściej zmiany takie występują u rdzennych mieszkańców Afryki i Azji)[1]. Ponadto w zespole Turnera stwierdza się większą częstość bliznowców.

LeczenieEdytuj

Konsekwentne zakładanie opatrunków uciskowych (okluzyjnych) z fluorowanymi steroidami może w dużym stopniu zapobiegać powstawaniu bliznowca. Zaleca się też wstrzykiwanie triamcynolonu w dawce 10 mg/cm3 kilka razy w odstępach 7–20 dni. Korzystny efekt dają iniekcje interferonu gamma, hamującego syntezę kolagenu i proces włóknienia.

PrzypisyEdytuj

  1. T. Aköz, K. Gideroğlu, M. Akan. Combination of different techniques for the treatment of earlobe keloids. „Aesthetic Plast Surg”. 26 (3). s. 184–188. DOI: 10.1007/s00266-002-1490-3. PMID: 12140696. 

BibliografiaEdytuj

  • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową PZWL 2005, ​ISBN 83-200-3367-5​.