Otwórz menu główne

Bogdan Tyszkiewicz

polski działacz sportowy i samorządowy
Grób Bogdana Tyszkiewicza na cmentarzu w Wilanowie

Bogdan Tyszkiewicz (ur. 22 lipca 1954 w Jeleniej Górze, zm. 31 lipca 2005 w Warszawie) – polski działacz sportowy i samorządowy, przedsiębiorca.

ŻyciorysEdytuj

W młodości był hokeistą, zawodnikiem klubu Okęcie Warszawa. Od 1974 był sędzią hokejowym (m.in. w sezonie II ligi 1975/1976[1]), od 1979 na szczeblu międzynarodowym. Sędziował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Sarajewie (1984) oraz dziesięciu turniejach o mistrzostwo świata i Europy w różnych kategoriach wiekowych i poziomach rozgrywek, w tym mistrzostwach grupy A w 1986 (gdzie sędziował mecz finałowy) i 1987. W latach 1974-1992 sędziował łącznie w 1133 spotkaniach W 1988 został wybrany wiceprezesem Polskiego Związku Hokeja na Lodzie, a w 1992 prezesem związku. Funkcję tę pełnił do 2000. W latach 1994-1998 był członkiem zarządu i przewodniczącym wydziału sędziowskiego Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie (IIHF). Podczas XVIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Nagano (1998) był szefem sędziów turnieju hokejowego a także komentował mecze turnieju w telewizji. Ponadto w latach 1991-1995 był członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

W latach 90. rozpoczął działalność biznesową i polityczną. Działał w Warszawskiej Radzie Gospodarczej i Izbie Kupców. W wyborach 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatorski z ramienia BBWR[2]. W 1994 został wybrany do Rady Gminy Warszawa-Centrum. Początkowo związany był z Unią Wolności, a następnie z Akcją Wyborczą Solidarność. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Gminy Centrum (1994–1998)[3]. W wyborach 1998 stworzył komitet Warszawska Rada Gospodarcza, z ramienia którego o mandat radnego ubiegał się m.in. Stanisław Wyganowski – sam Tyszkiewicz startował jednak z listy AWS[3].

Jednocześnie utrzymywał znajomości z ludźmi związanymi z polską przestępczością zorganizowaną. Uważany był za łącznika grupy samorządowców Platformy Obywatelskiej (wcześniej Unii Wolności) i SLD tworzących tzw. układ warszawski z mafią pruszkowską. Według zeznań świadka koronnego Jarosława S. ps. "Masa": Pan Tyszkiewicz był niezwykle cenny dla grupy pruszkowskiej. Był osobą najważniejszą, wręcz kluczową, pociągał wiele sznurków. Poznałem całe środowisko samorządowców i wysokich oficerów policji, kiedy byłem zapraszany na mecze hokeja. Pan Tyszkiewicz był wtedy prezesem Polskiego Związku Hokeja[4].

W 2000 został zatrzymany przez policję (chodził z bronią, na którą nie miał pozwolenia[5]), a w 2003 potrącił kobietę na przejściu dla pieszych[6]. W 2004 został aresztowany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego pod zarzutem korupcji[7]. Po wyjściu z aresztu, 31 lipca 2005 został zamordowany przez Białorusina Andreja F., z którym przebywał w jednej celi[8]. Bogdan Tyszkiewicz został pochowany na cmentarzu w Wilanowie.

PrzypisyEdytuj

  1. W II lidze hokejowej. Dwa zwycięstwa hokeistów Cracovii. „Dziennik Polski”, s. 6, Nr 43 z 23 lutego 1976. 
  2. Przypadek kariery przewodniczącego Tyszkiewicza, "Życie Warszawy" z 27 października 1998, s. 3
  3. a b Tamże
  4. Były wiceprezydent Warszawy z "układu warszawskiego". wp.pl, 13 października 2006.
  5. Pijany jak polityk. wprost.pl, 12/2001.
  6. Były prezes PZHL zamordowany. dziennikpolski24.pl, 2 sierpnia 2005.
  7. Jeden z "układu warszawskiego" - ścigany - zatrzymany. wp.pl, 1 października 2004.
  8. Śmierć Sycylijczyka. polityka.pl, 13 sierpnia 2005.

BibliografiaEdytuj