Bogusław Walenty Winid (ur. 3 listopada 1960 w Warszawie) – polski dyplomata, doktor nauk humanistycznych, w latach 2006–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, w latach 2007–2011 ambasador RP przy NATO i UZE, w latach 2011–2014 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 2014–2017 ambasador RP przy ONZ, od 2018 doradca prezydenta RP Andrzeja Dudy.

Bogusław Winid
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1960
Warszawa
Ambasador RP przy NATO i UZE
Okres od 2007
do 2011
Poprzednik Jerzy Maria Nowak
Następca Jacek Najder (wyłącznie przy NATO)
Stały przedstawiciel RP przy ONZ w Nowym Jorku
Okres od 2014
do 2017
Poprzednik Ryszard Sarkowicz
Następca Joanna Wronecka
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Ziemi Maryjnej II Klasy (Estonia) Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii
Bogusław Winid (pierwszy z lewej) podczas konferencji 15 lat Polski w NATO w Senacie (2014)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Liceum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie (1979), w 1984 ukończył z wyróżnieniem studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, następnie podjął pracę jako asystent w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW. W latach 1988–1989 odbył studia na Uniwersytecie Indiany (USA). W 1991 obronił pracę doktorską na temat stosunków polsko-amerykańskich w latach 1919–1939. Ukończył również studium dyplomatyczne w Instytucie Hoovera w Kalifornii. Jest autorem publikacji na temat historii dyplomacji i stosunków międzynarodowych, w tym stosunków polsko-amerykańskich, m.in. trzech książek: W cieniu Kapitolu. Dyplomacja polska wobec Stanów Zjednoczonych Ameryki, 1919–1939 (1991), Santiago 1898 (1995) oraz Rozszerzenie NATO w Kongresie Stanów Zjednoczonych, 1993–1998 (1999).

W 1991 rozpoczął także pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, na początku w Departamencie Ameryki Północnej i Południowej. W latach 1992–1997 był zatrudniony jako sekretarz Ambasady RP w Waszyngtonie odpowiedzialny za stosunki z Kongresem. Koordynował działania zmierzające do uzyskania poparcia amerykańskich kongresmenów dla członkostwa Polski w NATO. W 1998 był zastępcą dyrektora Departamentu Ameryki Północnej i Południowej MSZ. W tym samym roku objął kierownictwo Departamentu Ameryki Północnej. W 2001 został mianowany zastępcą ambasadora RP w Waszyngtonie. Od 11 sierpnia 2006 do 31 sierpnia 2007 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej.

23 sierpnia 2007 Sejmowa Komisja Spraw Zagranicznych pozytywnie zaopiniowała jego kandydaturę na stanowisko ambasadora – stałego przedstawiciela RP przy NATO i UZE w Brukseli. 6 września tego samego roku został mianowany na to stanowisko przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Odwołany został w dniu 24 sierpnia 2011, z mocą od 14 listopada 2011[1]. 17 listopada 2011 objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[2]. Odwołany w sierpniu 2014 w związku z objęciem stanowiska ambasadora RP przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku[3]. 15 listopada 2017 został odwołany z dniem 30 listopada z funkcji ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego – stałego przedstawiciela RP przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku[4]. W kwietniu 2018 został doradcą prezydenta RP Andrzeja Dudy ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa państwa[5].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. M.P. z 2011 r. nr 90, poz. 939, zm. M.P. z 2011 r. nr 104, poz. 1047
  2. Bogusław Winid Podsekretarzem Stanu w MSZ. msz.gov.pl, 24 listopada 2011. [dostęp 2014-11-27].
  3. Nowi ambasadorzy RP w Moskwie i Stałym Przedstawicielstwie przy ONZ. msz.gov.pl, 13 sierpnia 2014. [dostęp 2014-11-27].
  4. M.P. z 2017 r. poz. 1160
  5. Bogusław Winid nowym Doradcą Prezydenta RP. prezydent.pl, 16 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-16].
  6. M.P. z 2012 r. poz. 337
  7. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-11-27].
  8. Wiceminister Bogusław Winid odznaczony Krzyżem Zasługi estońskiego Ministerstwa Obrony. msz.gov.pl, 17 lipca 2014. [dostęp 2019-05-12].
  9. 100-lecie stosunków dyplomatycznych Polski i Rumunii. prezydent.pl, 1 października 2019. [dostęp 2019-10-03].
  10. Ordinul naţional „Steaua României” (rum.). presidency.ro. [dostęp 2020-01-24].

BibliografiaEdytuj