Otwórz menu główne

Bosak

bosak do gaszenia pozaru
Ten artykuł dotyczy długiego drąga. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Klasyczny bosak ze stalowym okuciem i drewnianą rękojeścią zamocowany na nadbudówce jednostki pływającej

Bosak – długi drąg zakończony metalowym hakiem i grotem (szpikulcem).

PożarnictwoEdytuj

Bosak (osęka) to sprzęt burzący, wykorzystywany podczas gaszenia pożaru. Za jego pomocą zostaje rozdzielona substancja palna na mniejsze fragmenty, łatwiejsze do ugaszenia. Rozróżniamy[kto?] pięć rodzajów bosaków:

  • podręczny (1,5 metra długości),
  • zwykły lekki,
  • zwykły ciężki,
  • specjalny sufitowy,
  • specjalny strzechowy.[potrzebny przypis]

ŻeglarstwoEdytuj

 
Bosak żeglarski
  • Klasyczne bosaki (osęki) były stosowane przez flisaków spławiających drewno.
  • Bosaki stosowane przez żeglarzy – zarówno hak jak i grot mają tępe zakończenie. Poza klasycznymi – ze stalowym grotem i drewnianą rękojeścią – stosowane są również bosaki wykonane z tworzyw sztucznych i/lub metali lekkich, często składane teleskopowo.
  • W żeglarstwie bosak służy do przyciągania lub odpychania jachtu od kei, uchwycenia ucha boi cumowniczej, podejmowania z wody cum itp.
  • Członkowie załogi (osady) klasycznej (niewyczynowej) łodzi (szalupy) wielowiosłowej siedzący na pierwszej (dziobowej) ławce to „dziobowi” lub „bosakowi”. Podczas manewru odcumowania/zacumowania posługują się bosakami.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd, 1993. ISBN 83-85413-73-1.