Otwórz menu główne

Chaber miękkowłosy

gatunek rośliny

Chaber miękkowłosy (Centaurea mollis Waldst. & Kit.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae).

Chaber miękkowłosy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Carduoideae
Rodzaj chaber
Gatunek chaber miękkowłosy
Synonimy

Centaurea mollis subsp. mollis

MorfologiaEdytuj

Łodyga
Wzniesiona, nierozgałęziona o wysokości do 1 m, cała cienko białawo pajęczynowato-wełnista, pod koszyczkiem nigdy nie haczykowata. Pod ziemią występuje kłącze z bardzo długimi rozłogami. Łodygi wyrastają z niego pojedynczo, daleko od siebie[2].
Liście
Pojedyncze, dość duże, o kształcie od podłużnie eliptycznego do szerokopodługowatego, przeważnie całobrzegie, bezogonkowe, po łodydze krótko, lub wcale nie zbiegające. Na górnej stronie zielone, na dolnej tak jak łodyga krótko, białawo pajęczynowato-wełniste[2].
Kwiaty
Na łodydze występuje zazwyczaj jeden tylko koszyczek. Zewnętrzne kwiaty w koszyczku to kwiaty języczkowe, nijakie, o równowąskolancetowatych łatkach i ciemnoniebieskiej barwie. W środku koszyczka kwiaty rurkowate, niebieskofioletowe. Podłużnie jajowata okrywa koszyczka ma długość 18-25 mm. Listki okrywy mają szeroki, czarniawy brzeg z ząbkami[2]. Brzeg ten ma szerokość 0,4 1 mm i postać frędzli w postaci dwukrotnie węższych ząbków[3].
Owoc
Niełupki o długości 5-6 mm z puchem kielichowym o długości 1,5-2,5 mm[2].

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit. Rośnie w zaroślach, na brzegach potoków, łąkach, od regla dolnego po piętro halne. Kwitnie od czerwca do sierpnia[2]. Kwiaty przedprątne, zapylane przez muchówki i błonkówki[4]. Liczba chromosomów 2n = 42[5].

Zasięg występowaniaEdytuj

Endemit karpacki[5]. W Polsce opisano jego występowanie głównie w Karpatach (Beskid Śląski, Tatry, Pieniny, Bieszczady Wschodnie). Na niżu spotykany jest bardzo rzadko, notowany był np. koło Ojcowa[2]. W Zakopanem często rośnie na cmentarzach[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. a b c d e f Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  5. a b Atlas of Seeds and Fruits of Central and East-European Flora. [dostęp 2016-06-16].
  6. Aneta Czarna, Renata Piskorz. Vascular flora of cemeteries in the town of Zakopane in the Tatra Mountains. [dostęp 2016-06-16].