Chart afrykański (oryginalna nazwa azawakh) – rasa psa zaliczana do grupy chartów, charakteryzująca się delikatnym, krótkim włosem, wyhodowana w starożytności na obszarze południowej Sahary, użytkowana pierwotnie jako pies myśliwski, stróżujący i pies-towarzysz, obecnie również jako pies wyścigowy i ozdobny.

Chart afrykański
Ilustracja
Inne nazwy

azawakh[1],
ang. tuareg sloughi
(sloughi Tuaregów)[2]

Kraj patronacki

Francja[1]

Kraj pochodzenia

Mali[1], Niger[1]

Wymiary
Wysokość

64–74 cm (psy)[1]
60–70 cm (suki)[1]

Masa

20–25 kg (psy)[1]
15–20 kg (suki)[1]

Klasyfikacja
FCI

Grupa X, sekcja 3
wzorzec nr 307

UKC

Grupa 3 – Sighthound and Pariah

Wzorce rasy
Głowa dorosłej suki azawakha

Rys historyczny edytuj

Historia tej rasy nie jest do końca wyjaśniona – wiadomo, że psy te towarzyszyły plemionom koczowniczym południowej Sahary w polowaniach (m.in. Tuaregom[2]). Dzięki swojej czujności były wykorzystywane także jako psy stróżujące. Charty afrykańskie były bardzo szanowane przez owe plemiona, miały wstęp do namiotów i były częstymi prezentami lub posagami.

Klasyfikacja FCI edytuj

W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy X – charty, w sekcji chartów krótkowłosych. Nie podlega próbom pracy[3].

Wygląd edytuj

Budowa edytuj

Pies jest wysoki, o lekkim kośćcu i wydłużonym pysku. Sylwetka powinna być szczupła, a kości uwydatnione. Stop bardzo słabo zaznaczony[1], oczy dość duże, szeroko rozstawione. Głowa ma kształt gruszki. Uszy zwisające. Nogi długie i mocne.

Szata i umaszczenie edytuj

Azawakh posiada w większym lub mniejszym stopniu białe znaczenia na łapach i ogonie. Kolorystycznie sierść może być od płowożółtej do czerwonej bądź brązowoczerwonej.

Zachowanie i charakter edytuj

Psy tej rasy są niezależne, uznające zhierarchizowany model rodzinny, czyli taki, w którym pies podporządkowuje się tylko jednej osobie (liderowi), wobec której jest oddany.

Użytkowość edytuj

Psy używane do polowań, szczególnie cenne, gdyż biegają niezwykle szybko, do 65 km/h[2]. Jak wszystkie charty, w odróżnieniu od pozostałych psów myśliwskich, kierują się wzrokiem, a nie węchem .

Popularność edytuj

W Europie i Ameryce Północnej rasa ta jest bardzo rzadko spotykana.

Dzięki informacjom o tej rasie zebranym przez Xaviera Przeździeckiego został w 1982 roku ustalony wzorzec azawakha. Ten francuski oficer polskiego pochodzenia przyczynił się także do rozpowszechnienia tej rasy.

Przypisy edytuj

  1. a b c d e f g h i Wzorzec rasy nr 307 (FCI Standard N° 307 ) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny
  2. a b c Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996, s. 93. ISBN 83-7079-672-9.
  3. Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny

Bibliografia edytuj

  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 286. ISBN 83-7073-122-8.