Otwórz menu główne

Cyprian (Ziornow)

(Przekierowano z Cyprian (Ziernow))

Cyprian, imię świeckie Michaił Wikientjewicz Ziornow (ur. 7 stycznia 1911 w Moskwie, zm. 5 kwietnia 1987 tamże) – rosyjski biskup prawosławny.

Cyprian
Michaił Ziornow
arcybiskup berliński i środkowoeuropejski
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1911
Moskwa
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1987
Moskwa
arcybiskup berliński i środkowoeuropejski
Okres sprawowania 1964–1966
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia berlińska i środkowoeuropejska
Śluby zakonne lipiec 1961
Diakonat 10 kwietnia 1944
Prezbiterat 12 kwietnia 1944
Sakra biskupia 6 sierpnia 1961
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 sierpnia 1961
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Pitirim (Swiridow), Nikodem (Rotow), Jan (Wiendłand)

Od młodości wykonywał prace w parafiach prawosławnych: był dzwonnikiem, zakrystianem i lektorem. 10 kwietnia 1944 został wyświęcony na diakona jako celibatariusz. Dwa dni później został kapłanem i podjął służbę w cerkwi Trójcy Świętej w Nataszinie, gdzie od 1945 był proboszczem. Następnie w grudniu 1945 został proboszczem parafii Opieki Matki Bożej w Czerkizowie, zaś od 1948, z godnością protoprezbitera, służył w cerkwi Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” w Moskwie. Od 1950 do 1951 był proboszczem parafii przy soborze Zmartwychwstania Chrystusa w Berlinie. Od 1955 do 1956 kierował rosyjską misją prawosławną w Jerozolimie. W 1961 powierzono mu zadania zwierzchnika patriarszych parafii w Finlandii. W lipcu 1961 złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Cyprian i natychmiast otrzymał godność archimandryty. 6 sierpnia tego samego roku miała miejsce jego chirotonia na biskupa podolskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, metropolita kruticki i kołomieński Pitirim, arcybiskup jarosławski i rostowski Nikodem oraz biskup środkowoeuropejski Jan. Od 1961 nosił tytuł biskupa dmitrowskiego, zaś w 1963 został podniesiony do godności arcybiskupiej.

Od 1964 do 1966 był zwierzchnikiem eparchii berlińskiej i środkowoeuropejskiej, patriarszym egzarchą Europy Środkowej. W 1966 odszedł w stan spoczynku. Do śmierci mieszkał w Moskwie, służył w cerkwi Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość”.

Według dokumentów zawartych w Archiwum Mitrochina był zarejestrowany jako agent KGB o pseudonimie SIMONOW[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Ch. Andrew, W. Mitrochin: Archiwum Mitrochina. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA, 2001, s. 865. ​ISBN 978-83-7200-651-6​.

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Pimen (Izwiekow)
Kanclerz Patriarchatu Moskiewskiego
1961 – 1964
Następca
Pimen (Izwiekow)