Czarna Góra (Pasmo Przedbabiogórskie)

Czarna Góra, Cicha Góra – najwyższy szczyt Pasma Solnisk, mierzący 858 m n.p.m. Według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego, razem z całym Pasmem Solnisk stanowi część Pasma Przedbabiogórskiego i należy do Beskidu Makowskiego[1]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych zazwyczaj zaliczany jest do Beskidu Żywieckiego[2].

Czarna Góra
Ilustracja
Widok z Łoska
Państwo  Polska
Pasmo Pasmo Solnisk, Beskid Makowski
Wysokość 858 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego z zaznaczoną granicą Polski, blisko centrum u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Czarna Góra”
Ziemia49°40′45,5″N 19°26′54,6″E/49,679306 19,448500

Czarna Góra znajduje się na południowo-zachodnim końcu Pasma Solnisk, na granicy Lachowic i Koszarawy. Sąsiaduje od wschodu z Kobylą Głową (841 m). Południowe stoki opadają do doliny Koszarawy i są w dużym stopniu bezleśne, zajęte przez wysoko wspinające się na stoki Czarnej Góry pola i zabudowania przysiółków Koszarawy. Zachodnie oraz północne stoki opadają do doliny Lachówki i tylko w ich dolnej części znajdują się zabudowania przysiółków należących do Lachowic. Północne i wschodnie stoki Czarnej Góry są niemal całkowicie zalesione. Przez szczyt nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, natomiast północne stoki góry trawersuje droga leśna[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.