Otwórz menu główne

Czernica (ukr. Черниця) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejonie brodzkim. Położona na granicy ziemi lwowskiej i Wołynia, nad rzeką Ikwą, w Górach Złoczowskich, stanowiących dział wód między Bałtykiem, a Morzem Czarnym[1]. Znajduje się 18 km na zachód od Podkamienia.

Czernica
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon Flag of Brody raion.svg brodzki
Powierzchnia 4,083 km²
Wysokość 314 m n.p.m.
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

741
181,480 os./km²
Nr kierunkowy +380 3266
Kod pocztowy 80653
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Czernica
Czernica
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Czernica
Czernica
Ziemia49°57′58″N 25°14′46″E/49,966111 25,246111
Portal Portal Ukraina

Spis treści

HistoriaEdytuj

Założona około roku 1515[potrzebny przypis]. W czasach I Rzeczypospolitej znajdowała się w granicach województwa wołyńskiego. Od końca XVIII wieku do roku 1914 majątek czernicki wraz z pobliską Ponikwą należał do rodziny Kownackich. Została następnie odsprzedana Jędrzejowi Nazarewiczowi. W okresie międzywojennym była przyporządkowana administracyjnie do województwa tarnopolskiego (gmina Podkamień, powiat brodzki). Większość mieszkańców wsi należała do obrządku greckokatolickiego, ale zamieszkiwała w niej również duża liczba osób wyznania rzymskokatolickiego, przynależna do parafii w Podkamieniu (dekanat Brody). Na początku II wojny światowej wieś liczyła około 2500 mieszkańców, ze znaczną przewagą ludności ukraińskiej nad polską. W latach 1943-1944 w okolicach (między innymi w Hucisku Brodzkim i Hucie Pieniackiej) i w samej Czernicy dochodziło do pogromów ludności narodowości polskiej, przeprowadzonych przez UPA. W ich wyniku zamordowanych zostało kilkudziesięciu mieszkańców wsi. Wielu Ukraińców z Czernicy, z narażeniem własnego życia, udzielało schronienia Polakom. Starali się także zdobywać informacje o podejmowanych przez UPA planach akcji antypolskich i ostrzegali poszczególne osoby o grożącym im niebezpieczeństwie[2]. Po wojnie polscy mieszkańcy wsi zostali wysiedleni, w ramach fali masowych przesiedleń z Kresów Wschodnich, głównie na tereny Dolnego Śląska.

W Czernicy ostatnie siedemnaście lat swego życia spędził Myron Tarnawskyj – generał Ukraińskiej Armii Halickiej.

ZabytkiEdytuj

  • nieistniejący klasycystyczny piętrowy pałac, z czterokolumnowym portykiem, wzniesiony około roku 1820[3] przez właściciela majątku Tadeusza Kownackiego. Z powodu zniszczeń, którym uległ w czasie I wojny światowej został rozebrany na budulec. Wokół niego znajdował się park krajobrazowy o powierzchni 9 ha
  • neogotycka cerkiew pw. św. Męczennicy Paraskewii, zbudowana w latach 1816-1830. Ikonostas z tego samego okresu łączy elementy gotyckie i klasycystyczne.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Czernica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  2. Niedzielko Romuald (red.): Kresowa księga sprawiedliwych 1939–1945. O Ukraińcach ratujących Polaków poddanych eksterminacji przez OUN i UPA. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2007, s. 115. ISBN 978-83-604-6461-8.
  3. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 290-292, ISBN 83-04-04229-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj