Dolina Goryczkowa Świńska

Widok z Kalatówek na Dolinę Świńską
Dolina Świńska, widok z grani głównej

Dolina Goryczkowa Świńska, Dolina Świńska – zachodnie odgałęzienie górnej części Doliny Goryczkowej w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości ok. 1350–1700 m n.p.m.[1]. Jej zachodnie stoki tworzy Goryczkowa Czuba i jej grzbiet Kondratowy Wierch, wschodnie grzbiet Pośredniego Goryczkowego Wierchu, od południa grań główna Tatr z Goryczkową Przełęczą Świńską. Dolna część doliny kończy się progiem, który na wysokości ok. 1350–1550 m jest wspólny dla niej i dla sąsiadującej od wschodu Doliny Goryczkowej pod Zakosy. Znajdująca się powyżej tego progu górna część doliny to Świński Kocioł – dwupiętrowy kocioł lodowcowy[2].

Nazwa doliny jest ludowego pochodzenia. Według juhasów pochodzi od tego, że była w niej marna (czyli świńska) trawa i są w niej liczne dziury, kamienie i piarżyska[1]. Dnem doliny płynie niewielki Świński Potok (miejscami traci on wodę), uchodzący do Goryczkowego Potoku. W górnej części doliny, pod granią główną znajduje się źródełko, drugie w dolnej części Pośredniego Goryczkowego Wierchu. Z stromych zboczy doliny w zimie schodzą lawiny, najgroźniejsze z północno-wschodnich stoków Goryczkowej Czuby[2].

Dolina w przeszłości była wypasana, stanowiła część Hali Goryczkowej[1]. Obecnie, po zniesieniu pasterstwa jej zbocza zaczynają porastać kosodrzewiną. Przez dolinę nie prowadzi żaden szlak turystyki pieszej. Tatrzański Park Narodowy umożliwia natomiast uprawianie w niej zimą kwalifikowanej turystyki narciarskiej. Narciarze z Kasprowego Wierchu czasami zjeżdżają przez Goryczkową Przełęcz nad Zakosy, trawersują Pośredni Wierch Goryczkowy i zjeżdżają do Doliny Goryczkowej Świńskiej[2].

Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie turzycy czarnej – bardzo rzadkiej rośliny, w Polsce występującej tylko w Tatrach Zachodnich i to w kilku tylko miejscach[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b c Władysław Cywiński: Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 13. Kasprowy Wierch. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008. ISBN 83-7104-011-3.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.