Otwórz menu główne

Dom lalki (dramat)

sztuka teatralna (autor: Henryk Ibsen)

Dom lalki, także Nora (norw. Et Dukkehjem) – norweska sztuka Henrika Ibsena napisana w roku 1879. Została wciągnięta na międzynarodową listę Pamięć Świata.

Dom lalki
Et Dukkehjem
Ilustracja
Autor Henrik Ibsen
Typ utworu dramat
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Norwegia
Język norweski
Data wydania 1879
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1880
Wydawca „Gazeta Toruńska”
Przekład Cyryl Danielewski, Waleria Marrané, Jacek Frühling, Anna Marciniakówna

Świat przedstawionyEdytuj

Miejsce akcjiEdytuj

Czas akcjiEdytuj

XIX wiek, czas licznych przemian społecznych i gospodarczych

BohaterowieEdytuj

  • Torwald Helmer – adwokat
  • Nora – żona Torwalda
  • Doktor Rank - przyjaciel rodziny Helmerów
  • Krystyna Linde - dawna przyjaciółka Nory
  • Krogstad – adwokat, współpracownik Torwalda
  • Troje małych dzieci Helmerów
  • Marianna – niania
  • Helena – służąca
  • Posłaniec

Treść utworuEdytuj

Nora, główna bohaterka sztuki, jest od ośmiu lat żoną Torwalda Helmera. Mają troje dzieci. W małżeństwie Nora odgrywa rolę infantylnej kobietki, którą mąż, dyrektor banku, traktuje pobłażliwie i protekcjonalnie, nie przestając jednak zapewniać o swoich uczuciach. Przed trzema laty wrócili z rocznego pobytu we Włoszech, który zdaniem lekarzy był dla Helmera jedyną szansą na odzyskanie zdrowia. Nora, żeby zdobyć pieniądze na wyjazd, sfałszowała podpis na wekslu, nie zdając sobie do końca sprawy z powagi swego czynu. Helmer poznaje tajemnicę Nory z listu Krogstada, który przed laty pożyczył jej pieniądze, od początku wiedząc o sfałszowanym poręczeniu. Helmer, w ogóle nie biorąc pod uwagę okoliczności postępku żony, reaguje gniewem i oburzeniem. Myśląc jedynie o swojej reputacji, martwi się o utrzymanie pozorów. W drugim liście Krogstad rezygnuje jednak ze wszystkich roszczeń i odsyła sfałszowany weksel. Helmer od razu wybacza żonie, lecz Nora pod wpływem doznanego rozczarowania opuszcza dom. Zdała sobie sprawę, że zawsze była traktowana jak lalka, najpierw przez ojca, potem przez męża. Porzucając rodzinę, oświadcza, że będzie próbowała na własną rękę radzić sobie w życiu[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Olga Dobijanka-Witczakowa, Wstęp, [w:] Henrik Ibsen, Dramaty, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1984, s. XXXV-XXXVIII.

Linki zewnętrzneEdytuj