Dominic Raab

brytyjski prawnik i polityk

Dominic Rennie Raab (ur. 25 lutego 1974 w Buckinghamshire)[1]brytyjski prawnik i polityk Partii Konserwatywnej, deputowany do Izby Gmin. Minister spraw zagranicznych od 24 lipca 2019 do 15 września 2021. Wicepremier, minister sprawiedliwości i lord kanclerz od 15 września 2021.

Dominic Raab
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Dominic Rennie Raab
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1974
Buckinghamshire
Wicepremier Wielkiej Brytanii
Okres od 15 września 2021
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Nick Clegg
Minister sprawiedliwości Wielkiej Brytanii, lord kanclerz
Okres od 15 września 2021
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Robert Buckland
Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii
Okres od 24 lipca 2019
do 15 września 2021
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Jeremy Hunt
Następca Liz Truss
Minister ds. wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej
Okres od 9 lipca 2018
do 15 listopada 2018
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik David Davis
Następca Stephen Barclay
Faksymile

ŻyciorysEdytuj

Ojciec Dominica Raaba, Peter Raab, był czechosłowackim Żydem[2]. W 1938, gdy Czechosłowacja została zaatakowana przez III Rzeszę, sześcioletni wówczas Peter wraz z rodzicami uciekł do Wielkiej Brytanii[3][4][5]. Podjął pracę w sieci handlowej Marks & Spencer[4]. Zmarł na raka, gdy Dominic miał 12 lat[3]. Za sprawą matki Jean, pochodzącej z Bromley, Dominic dorastał w wierze Kościoła Anglii[2][3]. Przyszły minister wychowywał się w Gerrards Cross w Buckinghamshire, uczęszczał do Dr Challoner’s Grammar School [6].

Raab studiował prawo na Lady Margaret Hall  na Uniwersytecie Oksfordzkim, uzyskał stopień magistra na Uniwersytecie w Cambridge[7][8]. Pracował w firmie prawniczej Linklaters [9]. W 2000 rozpoczął pracę w Foreign Office[9]. Występował w obronie premiera Tony’ego Blaira podczas procesu byłego prezydenta Jugosławii Slobodana Miloševicia[6]. Uczestniczył także w procesach Radovana Karadžicia i Charlesa Taylora[3]. Doradzał też w sprawach konfliktu izraelsko-arabskiego, polityki w ramach Unii Europejskiej i przyszłości Gibraltaru[10].

W 2005 Raab wstąpił do Partii Konserwatywnej[6]. Pracował w biurach parlamentarnych Davida Davisa i Dominica Grieve’a [6]. W 2010 został wybrany do Izby Gmin z okręgu Esher and Walton , będącego bastionem torysów[3]. Uzyskiwał reelekcje z tego okręgu w 2015[11], 2017[12] i 2019[13].

W latach 2015–2016 Raab był podsekretarzem stanu, a od 12 czerwca 2017 do 9 stycznia 2018 ministrem stanu w ministerstwie sprawiedliwości [7]. Po rezygnacji Davida Davisa z funkcji ministra ds. wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej na tle sporów z premier Theresą May o kształt negocjacji z Unią, 9 lipca 2018 Raab został mianowany jego następcą[10]. 15 listopada 2018 zrzekł się tej funkcji[14], zastąpił go Stephen Barclay[15].

24 lipca 2019 Raab objął funkcje ministra spraw zagranicznych oraz pierwszego sekretarza stanu w rządzie Borisa Johnsona[16]. W kwietniu 2020 Raab tymczasowo zastępował premiera Johnsona, który został przyjęty na oddział intensywnej terapii szpitala św. Tomasza w Londynie w związku z zakażeniem COVID-19[17].

Podczas rekonstrukcji rządu Johnsona 15 września 2021 Raab objął funkcje wicepremiera, ministra sprawiedliwości i lorda kanclerza. Na stanowisku ministra spraw zagranicznych zastąpiła go Liz Truss[18].

Wyniki w wyborach do Izby GminEdytuj

  • 2010 – 32 134 głosy (58,9%)[19]
  • 2015 – 35 845 głosów (62,9%)[20]
  • 2017 – 35 071 głosów (58,6%)[20]
  • 2019 – 31 132 głosy (49,4%)[20]

Życie prywatneEdytuj

Dominic Raab jest żonaty z pochodzącą z Brazylii Eriką Rey-Raab, z którą ma dwóch synów: Petera i Yoshuę. Ma czarny pas w karate[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Index Ra (ang.). Rulers.org. [dostęp 2020-09-01].
  2. a b Martin Robinson: Dominic Raab releases unseen pictures of his Jewish fater who fled the Nazis to attack Labour (ang.). Daily Mail Online, 2019-05-30. [dostęp 2020-09-01].
  3. a b c d e f Robin Millard: Dominic Raab: Karate kid, with a Jewish father, in the UK Brexit hotseat (ang.). The Times of Israel, 2018-07-10. [dostęp 2020-09-01].
  4. a b Tovah Lazaroff: British PM contender Dominic Raab has Jewish father who fled the Nazis (ang.). The Jerusalem Post, 2019-05-28. [dostęp 2020-09-01].
  5. Rebecca Cope: Who is Dominic Raab? Everything you need to know about our de facto Prime Minister (ang.). Tatler. [dostęp 2020-09-02].
  6. a b c d Patrick Maguire: Will perpetual rising star Dominic Raab finally shine as Brexit Secretary? (ang.). New Statesman, 2018-07-10. [dostęp 2020-09-02].
  7. a b The Rt Hon Dominic Raab MP (ang.). GOV.UK. [dostęp 2020-09-04].
  8. Robert Hutton, Kitty Donaldson: Dominic Raab, Boris Johnson’s stand-in as U.K. prime minister (ang.). Fortune, 2020-04-07. [dostęp 2020-09-03].
  9. a b Andrea Volpe: Who is who: Dominic Raab (ang. • wł.). Geopolitica.info, 2018-07-22. [dostęp 2020-09-03].
  10. a b Dominic Raab nowym ministrem ds. Brexitu. tvp, info, 2018-07-09. [dostęp 2020-09-04].
  11. Charlotte Tobitt, Tom Smurthwaite: Election 2015: Dominic Raab holds onto Esher and Walton seat with huge majority (ang.). Surrey Live, 2015-05-07. [dostęp 2020-09-03].
  12. Tom Smurthwaite: General Election: Dominic Raab retains Esher and Walton seat for Conservatives although majority down on 2015 (ang.). Surrey Live, 2017-06-09. [dostęp 2020-09-03].
  13. Esher & Walton parliamentary constituency – Election 2019 (ang.). BBC News. [dostęp 2020-09-03].
  14. Brexit: Dominic Raab and Esther McVey among ministers to quit over EU agreement (ang.). BBC News, 2018-11-15. [dostęp 2020-09-04].
  15. Stephen Barclay named new Brexit Secretary (ang.). BBC News, 2018-11-16. [dostęp 2020-09-04].
  16. Heather Stewart: Javid, Patel and Raab take top posts in Boris Johnson’s cabinet (ang.). The Guardian, 2019-07-24. [dostęp 2020-09-04].
  17. Boris Johnson trafił na oddział intensywnej terapii. TVN24, 2020-04-06. [dostęp 2020-09-04].
  18. Ministerial appointments: September 2021 (ang.). gov.uk, 2021-09-15. [dostęp 2021-10-12].
  19. Election 2010 | Constituency | Esher & Walton (ang.). BBC News. [dostęp 2020-09-05].
  20. a b c Esher & Walton parliamentary constituency (ang.). BBC News. [dostęp 2020-09-05].

Linki zewnętrzneEdytuj