Otwórz menu główne

Dominic Raab (ur. 25 lutego 1974 w Buckinghamshire) - brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej. W drugim gabinecie Theresy May Minister ds. wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Od 2019 Minister spraw zagranicznych w Gabinecie Borisa Johnsona.

Dominic Raab
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1974
Buckinghamshire
Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii
Okres od 24 lipca 2019
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Jeremy Hunt
Minister ds. wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej
Okres od 9 lipca 2018
do 15 listopada 2018
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik David Davis
Następca Stephen Barclay

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowa[1]Edytuj

Uczył się w Tony'ego Blaira Uniwersytecie Oksfordzkim oraz Uniwersytecie w Cambridge. Po otrzymaniu tytułu magistra prawa rozpoczął pracę w Londynie. Gdy otrzymał kwalifikacje radcy prawnego pracował nad finansowaniem projektów, sporami międzynarodowymi i prawem konkurencji. Pracował również w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Anglii gdzie przez pewien okres kierował zespołem w ambasadzie brytyjskiej w Hadze, którego zadaniem było doprowadzenie zbrodniarzy wojennych przed wymiar sprawiedliwości. Po powrocie do Anglii doradzał w sprawie konfliktu arabsko-izraelskiego. W swej karierze bronił m. in Tony'ego Blaira. Pracował w Parlamencie Europejskim. Współpracował m. in z Davidem Davisem.

Działalność polityczna[2]Edytuj

Izba GminEdytuj

Należy do Partii Konserwatywnej. W wyborach parlamentarnych w 2010 roku kandydował do Izby Gmin, uzyskał mandat parlamentarny. W Izbie Gmin Raab był aktywnym parlamentarzystą. Przedstawił także ostatecznie nieudany dziesięciominutowy projekt ustawy. W dniu 7 marca 2012 roku Raab otworzył debatę w Izbie Gmin na temat Siergieja Magnickiego i bezkarności za poważne naruszenia praw człowieka, wzywając rząd Wielkiej Brytanii do przedstawienia wniosków legislacyjnych, które pozwolą mu nałożyć zakazy wizowe i zamrożenie aktywów odpowiedzialnych urzędników państwowych za rażące naruszenia praw człowieka wobec osób fizycznych. Wniosek miał poparcie partii  i został jednogłośnie przyjęty przez posłów. W dniu 30 stycznia 2014 roku Raab zaproponował poprawkę do ustawy imigracyjnej, aby deportować wszystkich więźniów skazanych na rok lub dłużej, ale poprawka nie przeszła. W wyborach parlamentarnych w 2015 roku Raab zachował miejsce w Izbie Gmin. W wyborach parlamentarnych w 2017roku Raab został ponownie wybrany do Izby parlamentarnej.

RządEdytuj

12 maja 2015 został mianowany parlamentarnym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Anglii, był odpowiedzialny za kwestie związane z prawami człowieka. 16 lipca 2016 roku przestał pełnić obowiązki podsekretarza stanu. 12 czerwca 2017 roku został sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Anglii, pełnił ten urząd do 9 stycznia 2018 roku. Od 9 stycznia 2018 roku do 9 lipca 2018 roku pełnił urząd sekretarza stanu w Ministerstwie ds. Mieszkalnictwa i planowania Anglii.

9 lipca 2018 roku po rezygnacji Davida Davisa, Raab został powołany na stanowisko ministra ds. wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej w gabinecie Theresy May. 15 listopada 2018 r. Raab ogłosił rezygnację z funkcji ''ministra Brexitu'', powołując się na dezaprobatę dla stanowiska rządu w sprawie projektu umowy o wystąpieniu z Unii Europekskiej.

25 maja 2019 r. Raab ogłosił, że startuje w wyborach kierowniczych Partii Konserwatywnej po tym, jak Theresa May ogłosiła rezygnację. W drugiej turze głosowania, 18 czerwca, Raab nie uzyskał wymaganej minimalnej liczby 33 głosów. Po przegraniu poparł Borisa Johansona który wygrał.

24 lipca 2019 r. Boris Johnson mianował Raaba ministrem spraw zagranicznych, i przyznał mu dodatkowy tytuł pierwszego sekretarza stanu .

 
Dominic Raab oraz sekretarz stanu USA Mike Pompeo

Życie prywatneEdytuj

Raab jest żoną Eriki Rey, z którą ma dwoje dzieci.

NagrodyEdytuj

Raab zdobył nagrodę dla nowicjusza roku 2011 w konkursie parlamentarnym magazynu Spectator[3].


PrzypisyEdytuj

  1. {{{tytuł}}}, wiki2.org [dostęp 2019-11-01].
  2. Dominic Raab, Wikipedia, 31 października 2019 [dostęp 2019-11-01] (ang.).
  3. The Spectator Parliamentarian of the Year Awards winners, Coffee House, 16 listopada 2011 [dostęp 2019-11-01] (ang.).