Donato Acciaiuoli
Donato Acciaiuoli, Acciaiolus (ur. 15 marca 1429 we Florencji, zm. 28 sierpnia 1478 w Mediolanie) – florentyński filozof i humanista renesansowy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b3/Borgo_degli_Albizi_18-20%2C_Palazzo_valori-altoviti_%28dei_Visacci%29%2C_erme_di_g.b._caccini%2C_1604_circa%2C_piano_terra_04_donato_acciaiuoli_3.jpg/300px-Borgo_degli_Albizi_18-20%2C_Palazzo_valori-altoviti_%28dei_Visacci%29%2C_erme_di_g.b._caccini%2C_1604_circa%2C_piano_terra_04_donato_acciaiuoli_3.jpg)
Urodził się we Florencji 15 marca 1429, jego matką była Lena di Palla Strozzi, ojcem był Neri di Donato. Acciaiuoli (Acciaioli) byli jedną z najmożniejszych rodzin Florencji, pochodziło z niej wielu biskupów i władców Księstwa Aten. Lena pochodziła z innego możnego rodu, rodu Strozzich, jej ojcem był Palla Strozzi.
Wstępne wykształcenie zdobywał Donato we Florencji, częściowo w świeckich konfraterniach, częściowo w dominikańskim konwencie San Marco. Logiki nauczał go w konwencie San Marco Angelo Da Lecco. Później, od 1450, Acciaiuoli uczył się także greki. Do jego nauczycieli języka greckiego należeli wybitni humaniści włoscy, wpierw Francesco di Castiglione, następnie Carlo Marsuppini i bizantyjsko-włoski filozof Jan Argyropulos. Argyropulos wywarł szczególnie istotny wpływ na rozwój inteletualny Acciaiuoliego.
Acciaiuoli był uczonym i urzędnikiem państwowym. Jako urzędnik państwowy służył Medyceuszom, m.in. w wielu misjach dyplomatycznych. To właśnie w drodze z misją dyplomatyczną do Francji zmarł w Mediolanie.
Jako uczony brał czynny udział w pracach florenckiej Akademii Platońskiej. Opublikował wiele prac, w tym zwłaszcza komentarze do Etyki nikomachejskiej, Polityki, Fizyki i O duszy Arystotelesa. Komentarz do Etyki nikomachejskiej pozostaje bliski duchowi tomistycznej interpretacji Arystotelesa – nie było to zresztą odosobnione w środowiskach filozoficznych Italii, gdzie słabszy niż np. w środowiskach środkowoeuropejskich był nominalizm. Przetłumaczył na język włoski Historię Florencką Leonarda Bruniego. Tłumaczył także żywoty Scypiona i Hannibala pióra Plutarcha.
Bibliografia
edytuj- Peter G. Bietenholz (red.), Contemporaries of Erasmus. A Biographical Register of the Renaissance and Reformation, t. 1, University of Toronto Press, Toronto 2003
- James Hankins, The Cambridge Company to Renaissance Philosophy, Cambridge Uniersity Press, Cambridge 2007
- ISNI: 000000012133952X
- VIAF: 56592841
- LCCN: n81133965
- GND: 102433402
- LIBRIS: jgvz2q0243l4t8x
- BnF: 12001231h
- SUDOC: 034072551
- SBN: SBLV157380
- NLA: 35762951
- NKC: mzk2005290175
- BNE: XX4679475
- NTA: 192635026
- Open Library: OL4850176A
- PLWABN: 9810570394005606
- NUKAT: n98009524
- J9U: 987007271840005171
- PTBNP: 471424
- CANTIC: a11432251
- ΕΒΕ: 305222