Otwórz menu główne

Edward Norwich (ur. ok. 1373 w Norwich, zm. 25 października 1415 w Azincourt) – angielski szlachcic, książę Yorku w latach 1402–1415.

Edward Norwich
Ilustracja
książę Yorku
Okres od 1402
do 1415
Poprzednik Edmund Langley
Następca Ryszard Plantagenet
Dane biograficzne
Dynastia Yorkowie
Data i miejsce urodzenia ok. 1373
Norwich
Data i miejsce śmierci 25 października 1415
Azincourt
Ojciec Edmund Langley
Matka Izabela z Kastylii

ŻyciorysEdytuj

Urodził się około 1373 roku w Norwich, jako syn Edmunda Langleya[1]. Jako ulubieniec króla Ryszarda II, w 1390 roku został księciem Rutland i hrabią Cork cztery lata później[1]. Po zamachu stanu w 1397 roku, zastąpił swojego wuja Tomasza Woodstocka na stanowisku Lorda Wielkiego Konstabla, zostając jednocześnie władcą Amuale[1]. Pierwszy Parlament za rządów Henryka IV oskarżył Norwicha o morderstwo wuja i odebrał mu wszystkie uzyskane tytuły szlacheckie[1]. W 1402 roku zmarł jego ojciec Emdund Langley, co uczyniło Norwicha nowym księciem Yorku[1]. Jako członek armii królewskiej, służył Koronie przeciwko powstaniu w Południowej Walii[1]. W 1405 roku został oskarżony przez swoją siostrę, Constance, o spiskowanie z rebeliantami i został uwięziony w Tower of London[1]. Wkrótce potem został oczyszczony z zarzutów, a w 1412 roku przyłączył się do ekspedycji Tomasza Lancastera, który wyruszył na wojnę przeciwko Francji[1]. Edward Norwich zmarł 25 października 1415 roku w bitwie pod Azincourt[1]. Ponieważ nie miał dzieci, jego następcą na tronie Yorku został jego bratanek Ryszard Plantagenet[1].

PrzypisyEdytuj