Egzekucja w Wólce Węglowej

zbrodnia dokonana przez okupantów niemieckich wiosną 1943 roku, w okolicach wsi Wólka Węglowa

Egzekucja w Wólce Węglowej – zbrodnia dokonana przez okupantów niemieckich wiosną 1943 roku. W okolicach wsi Wólka Węglowa na obrzeżach Puszczy Kampinoskiej rozstrzelano wówczas 15 osób.

Egzekucja w Wólce Węglowej
Państwo

Polska pod okupacją III Rzeszy

Miejsce

Wólka Węglowa

Data

1943

Liczba zabitych

15 osób

Typ ataku

egzekucja przez rozstrzelanie

Sprawca

III Rzesza

Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., w centrum znajduje się punkt z opisem „miejsce zdarzenia”
Ziemia52°18′02,64″N 20°53′36,01″E/52,300733 20,893336

Okoliczności zbrodni edytuj

Podczas prac ekshumacyjnych, które Polski Czerwony Krzyż prowadził w okolicach Wólki Węglowej w dniach 14 i 16 maja 1947, odnaleziono pojedynczą zbiorową mogiłę. Kryła ona szczątki 15 ofiar egzekucji – w tym jednej kobiety. Kilka ciał było odzianych w kurtki koloru khaki (z grubszego materiału) oraz brezentowe spodnie. Według informacji uzyskanych od miejscowej ludności Niemcy mieli dokonać mordu na początku maja 1943[1].

Historycy nie zdołali ustalić zbyt wielu informacji na temat przebiegu egzekucji. Nie udało się również zidentyfikować żadnego z ciał oraz nie ustalono, czy ofiary zostały przywiezione na miejsce kaźni z jednego z warszawskich więzień. Zbrodnia w Wólce Węglowej – podobnie zresztą jak egzekucje przeprowadzane w pobliskich Laskach oraz na Wydmach Łuże – jest jednak zaliczana do tzw. „egzekucji pierścienia warszawskiego”[1].

Szczątki 15 osób zamordowanych w Wólce Węglowej pochowano na cmentarzu w Palmirach, gdzie obecnie spoczywają wraz z ciałami ponad 2000 ofiar niemieckiego terroru, odnalezionymi po wojnie w pozostałych miejscach kaźni nieopodal Warszawy[2].

Przypisy edytuj

  1. a b Władysław Bartoszewski, Warszawski pierścień śmierci 1939–1944, Warszawa: Interpress, 1970, s. 215.
  2. Władysław Bartoszewski, Palmiry, Warszawa: Książka i Wiedza, 1976, s. 7.