Elemér Somfay

węgierski lekkoatleta i pięcioboista nowoczesny

Elemér Somfay (ur. 28 sierpnia 1898 w Budapeszcie, zm. 15 maja 1979 tamże[1]) – węgierski lekkoatleta (wieloboista) i pięcioboista nowoczesny, wicemistrz olimpijski z 1924.

Elemér Somfay
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1898
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 15 maja 1979
Budapeszt
Wzrost 178 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Węgry
Igrzyska olimpijskie
srebro Paryż 1924 lekkoatletyka
(pięciobój)

Zdobył srebrny medal w pięcioboju lekkoatletycznym na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu, za Eero Lehtonenem z Finlandii, a przed Robertem LeGendre ze Stanów Zjednoczonych. Wystąpił na tych igrzyskach również w dziesięcioboju, ale go nie ukończył[1].

Na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles Somfay zajął 7. miejsce w pięcioboju nowoczesnym[1].

Był mistrzem Węgier w pięcioboju lekkoatletycznym w 1924, w dziesięcioboju w 1926, 1927, 1929 i 1930[2], w biegu na 200 metrów przez płotki w latach 1922-1924 i 1930, w biegu na 400 metrów przez płotki w latach 1923-1927 i 1929[3], w sztafecie 4 × 400 metrów w 1922[4] i w trójskoku w 1922, 1924, 1926 i 1927[5]. Zdobył również mistrzostwo Wielkiej Brytanii (AAA) w trójskoku w 1925[6].

Pięciokrotnie ustanawiał rekord Węgier w biegu na 400 metrów przez płotki (do wyniku 56,3 s osiągniętego 14 września 1930 w Budapeszcie) i dwukrotnie w trójskoku (do wyniku 14,51 m uzyskanego 21 sierpnia 1922 w Budapeszcie)[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Elemér Somfay, Sports-Reference.com [dostęp 2014-03-20] (ang.).
  2. Magyar férfi bajnokok atlétikában, tízpróba [dostęp 2014-03-20] (węg.).
  3. Magyar férfi bajnokok atlétikában, gátfutás [dostęp 2014-03-20] (węg.).
  4. Magyar férfi bajnokok atlétikában, váltók [dostęp 2014-03-20] (węg.).
  5. Magyar férfi bajnokok atlétikában, ugró számok [dostęp 2014-03-20] (węg.).
  6. British Athletics Championships 1919-1939, GBRAthletics [dostęp 2014-03-20] (ang.).
  7. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 85 i 123.