Eparchia moskiewska obwodowa

Eparchia moskiewska obwodowa, ros. Московская епархия (областная) – historyczna[1] eparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej ostatnim ordynariuszem był metropolita kruticki i kołomieński Juwenaliusz (Pojarkow), który rezydował w Monasterze Nowodziewiczym w Moskwie. Funkcję katedry pełniła cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Monasterze Nowodziewiczym w Moskwie.

Eparchia moskiewska
(obwodowa)
Московская епархия (областная)
Ilustracja
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Państwo

 Rosja

Siedziba

Moskwa

Data powołania

1325; 1918 (restytucja)

Data zamknięcia

13 kwietnia 2021

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Cerkiew

Zaśnięcia Matki Bożej w Monasterze Nowodziewiczym w Moskwie

Biskup diecezjalny

metropolita kruticki i kołomieński Juwenaliusz (Pojarkow); ostatni

Biskup pomocniczy

ostatni biskupi pomocniczy: biskup widnowski Tichon (Niedosiekin), biskup sierpuchowski Roman (Gawriłow), biskup zarajski Konstantyn (Ostrowski), biskup bałaszyski Mikołaj (Pogriebniak), biskup łuchowicki Piotr (Dmitrijew)

Dane statystyczne (2014)
Liczba kapłanów

1430

Liczba dekanatów

48

Liczba parafii

1126

Liczba klasztorów

24

brak współrzędnych
Strona internetowa

Historia[2]Edytuj

Eparchia moskiewska obwodowa, znana również jako metropolia kruticka, była kontynuatorką tradycji eparchii sarajskiej, a następnie sarskiej i podońskiej. Biskupi sarajscy rezydowali od 1261 w Saraju, sprawując opiekę duchową nad ruskimi jeńcami w niewoli tatarskiej oraz przybywającymi do Ordy. Biskupstwo odgrywało znaczącą rolę w kontaktach dyplomatycznych między Ordą a Księstwem Moskiewskim.

Nazwę eparchii zmieniono oficjalnie na sarską i podońską między r. 1459 a 1461, jednak tytuł taki używany był przez biskupów sarajskich już w XIV w. Biskupi sarscy i podońscy byli od drugiej połowy XIV w. najbliższymi współpracownikami metropolity moskiewskiego. Po ustanowieniu w 1589 Patriarchatu Moskiewskiego biskupi sarscy i podońscy przybrali tytuł metropolitów krutickich; stara nazwa równolegle pozostawała w użyciu. Metropolita kruticki nadal był najbliższym współpracownikiem patriarchy. Metropolia została zlikwidowana w 1788. Restytuował ją w 1918 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon. Od 1945 do końca działalności eparchii metropolita kruticki był stałym członkiem Świętego Synodu. Jego zadaniem według statutu wewnętrznego Cerkwi było wspieranie Patriarchy Moskiewskiego i całej Rusi w zarządzaniu eparchią moskiewską, podlegały mu struktury poza miastem Moskwa (w samym mieście działa eparchia moskiewska miejska).

Osobny artykuł: Metropolia moskiewska.

Postanowieniem Świętego Synodu z 13 kwietnia 2021 r., w miejsce eparchii moskiewskiej obwodowej utworzono metropolię moskiewską, którą podzielono na pięć eparchii: bałaszyską, kołomieńską, odincowską, podolską i siergijewoposadzką[1].

Statystyki[2]Edytuj

Według danych z grudnia 2014 w eparchii funkcjonowało 1126 parafii w 48 dekanatach:

W wyżej wymienionych dekanatach oraz w 24 klasztorach służyło 1430 kapłanów i 110 diakonów. Kandydaci do służby w eparchii kształcili się w seminarium duchownym w Kołomnie.

Monastery[3]Edytuj

Eparchii podlegały następujące klasztory:

MęskieEdytuj

ŻeńskieEdytuj

PrzypisyEdytuj