Otwórz menu główne

Ernst von Brandenburg (ur. 18 stycznia 1617; zm. 4 października 1642), margrabia brandenburski i tytularny książę Karniowa (Jägerndorf).

Ernst był najmłodszym dzieckiem margrabiego Jana Jerzego (1577-1624) i jego małżonki Eva Christine von Württemberg (1590–1657). Cesarz zarekwirował w 1621 roku leżące na Śląsku księstwo z powodu poparcia jakiego udzielił Jan Jerzy powstańcom czeskim. Ernst spędził sporą część swoich lat młodzieńczych na podróżach po Włoszech, Francji i Niemczech. Za oddaniem księstwa Ernestowi wstawiał się u cesarza podczas rozmów pokojowych w Pradze w roku 1635 jego dalszy kuzyn elektor Jerzy Wilhelm. Około roku 1640 przybył Ernst na dwór elektora w Królewcu, po czym otrzymał nominację na namiestnika Marchii Brandenburskiej. Pod koniec roku 1641 zaręczył się z Luise Charlotte, córką elektora. O jej rękę starał się też od roku 1639 Filip Wilhelm, książę Palatynatu-Neuburga. Jednakże nowy elektor Fryderyk Wilhelm rozstrzygnął na korzyść Ernsta, co doprowadziło do ochłodzenia stosunków z Neuburgiem. Krótko przed ślubem, a w niecały rok po wybuchu choroby umysłowej Ernst zmarł. Prawa dziedziczne do księstwa karniowskiego nabyła linia elektorska Hohenzollernów (te odgrywały później rolę w wojnach śląskich).

BibliografiaEdytuj

  • Robert Hassencamp: Ein brandenburgisch-bergisches Eheproject im Jahre 1641, Beiträge zur Geschichte des Niederrheins. Jahrbuch des Düsseldorfer Geschichtsvereins 10(1895), S. 225-243,
  • Wilhelm Maier: Die geplante Heirat Philipp Wilhelms von Pfalz-Neuburg mit der Schwester des Grossen Kurfürsten, Annalen des Historischen Vereins für den Niederrhein insbesondere die alte Erzdiözese Köln 87(1909), S. 162-173.
  • Bernhard Erdmannsdörffer: Ernst, Markgraf von Brandenburg. Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 257. [1]