Otwórz menu główne

Euzebiusz z Nikomedii

patriarcha Konstantynopola, teolog chrześcijański

Euzebiusz z Nikomedii (zm. 341) – biskup Konstantynopola w latach 339341.

Euzebiusz z Nikomedii
Biskup Konstantynopola
Kraj działania Cesarstwo Rzymskie
Data śmierci 341
Biskup Nikomedii
Okres sprawowania 330–339
Biskup Konstantynopola
Okres sprawowania 339–341
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Sakra biskupia przed 330
Wybór patriarchy 339

Euzebiusz był początkowo biskupem Berytu, w latach 330–339 biskupem Nikomedii, a następnie do śmierci – Konstantynopola. Był blisko związany z dworem cesarskim. Miał wpływ na politykę religijną Konstantyna I Wielkiego i Konstancjusza II. Należał obok Ariusza do głównych przedstawicieli arianizmu.

ŻyciorysEdytuj

Był uczniem Lucjana z Antiochii. Gdy w 320 r. synod w Aleksandrii pod przewodnictwem patriarchy Aleksandra potępił nauki Ariusza, Euzebiusz zwołał synod w Bitynii, na którym oczyszczono Ariusza z zarzutów i okazano mu wsparcie. Ariusz znalazł po 330 r. również schronienie w Nikomedii, gdzie mógł spokojnie działać.

Euzebiusz miał duży wpływ na cesarza Konstantyna Wielkiego i na jego syna, Konstancjusza II. W kwietniu 337 r. na łożu śmierci ochrzcił cesarza Konstantyna I. Opiekował się małoletnim Flaviusem Claudiusem Iulianusem.

Podczas Soboru Nicejskiego I (325) dzięki staraniom Euzebiusza potępiono poglądy arian, jednak nie wymieniono Ariusza z imienia. Podpisał credo nicejskie, lecz został później – ze względu na sprzeciw wobec cesarza – zesłany na wygnanie. Ponieważ jednak miał duży wpływ na siostrę cesarza Konstancjusza, Konstancję, dość szybko (328) został z wygnania odwołany.

W 341 r. konsekrował biskupa Wulfilę, którego wysłał na misję wśród Gotów.

Dzieła Euzebiusza z NikomediiEdytuj

Był autorem listów w obronie Ariusza. Ponadto spisał kilka kronik, w których przedstawił historię świata od biblijnego Adama[1]. Kroniki te zostały przetłumaczone z greki na łacinę przez Hieronima ze Strydonu, a następnie uzupełnione przez Prospera z Akwitanii.

PrzypisyEdytuj

  1. Praca zbiorowa: Oxford – Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów – Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 68. ISBN 83-7425-025-9.

Linki zewnętrzneEdytuj