Otwórz menu główne

Ewaryst Estkowski

pedagog polski

Ewaryst Estkowski (ur. 26 października 1820 w Drzązgowie koło Kostrzyna, zm. 15 sierpnia 1856 w Soden, Niemcy[1]) – pedagog, działacz oświatowy.

Ewaryst Estkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 października 1820
Drzązgowo
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1856
Soden
Zawód, zajęcie pedagog, działacz oświatowy

ŻyciorysEdytuj

Był synem właścicieli gospodarstwa rolnego. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Poznaniu, po czym w latach 1839-1842 podjął pracę nauczyciela w Wojciechowie k. Jarocina[2]. Stąd karnie przeniesiono go do Mikstatu. 1844 roku przenosi się do Poznania, gdzie początkowo pracuje jako prywatny nauczyciel. Brał udział w wydarzeniach Wiosny Ludów w 1848, zostaje współzałożycielem oraz członkiem komitetu redakcyjnego Towarzystwa Pedagogicznego Polskiego[3]. Redagował i wydawał pisma pedagogiczne, m.in. "Elementarzyk", "Szkoła Polska", "Szkółka dla dzieci", "Szkółka dla młodzieży".

W 1853 udaje się w podróż do Niemiec i Francji, gdzie poznaje Teofila Lenartowicza, Joachima Lelewela, Adama Mickiewicza i wielu innych. W 1854 r. przenosi się z Poznania do Ostrowa, gdzie pracuje jako nauczyciel języka polskiego w szkole prywatnej. 1855 r. w celach zdrowotnych wyjeżdża do Ischl, a rok później do Soden, gdzie 15 sierpnia zmarł i został pochowany[4].

Szczególną uwagę poświęca nauczaniu elementarnemu, porusza zagadnienie kształcenia nauczycieli, zagadnienie szkół niedzielnych, szkół realnych, zagadnienie oświaty pozaszkolnej. Nauczanie elementarne ma uszlachetniać uczucia, kształcić władze umysłowe, przyswajać uczniowi początki najważniejszych wiadomości.

UpamiętnienieEdytuj

Imię Ewarysta Estkowskiego noszą:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj