Ezechiasz (król Judy)

król Judy

Ezechiasz (hebr. ‏יְחִזְקִיָּ֫הוּ‎, Jechizekiahu; stgr. Ἐζεκίας) − król Judy w latach 716687 p.n.e.[1], syn Achaza i Abbijji. Jego panowanie opisują biblijne 2 Księga Królewska (rozdz. 18−20) i 2 Księga Kronik (29−32).

Ezechiasz
‏יְחִזְקִיָּ֫הוּ‎
Ilustracja
Portret Ezechiasza
Faksymile
król Judy
Okres

od 716 p.n.e.
do 687 p.n.e.

Poprzednik

Achaz

Następca

Manasses

Dane biograficzne
Dynastia

Dawidyci

Data i miejsce urodzenia

741 p.n.e.
Jerozolima

Data i miejsce śmierci

687 p.n.e.
Jerozolima

Ojciec

Achaz

Matka

Abijja

Żona

Chefsiba

Dzieci

Manasses

PanowanieEdytuj

Prowadził roztropną politykę, polegającą na unikaniu niepewnych sojuszy przeciwko Asyrii. Wewnątrz kraju wprowadził reformy mające na celu zlikwidowanie wpływów asyryjskich. W czasie oblężenia Jerozolimy przez Sennacheryba (701 p.n.e.) nie zgodził się na poddanie miasta, lecz modlił się do Boga Jahwe[2]. Wszystkie te działania nie zapobiegły jednak późniejszemu uzależnieniu Judy od Asyrii – późniejsi królowie byli wasalami Asyryjczyków.

Po jego śmierci rządy objął jego syn Manasses.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 483-484, ISBN 978-84-9819-809-6.